قسمت سوم: زنان اولین قربانیان انقلاب ۵۷

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

مطابق قوانین اسلامی امر “ولایت” بر فرزند که شامل تصمیم‌گیری در مورد امور مهم زندگی مثل امور مالی، تحصیلی، ازدواج و… می‌شود بر عهده پدر و جد پدری است. بنابراین، مادر حق دخالت در اینگونه امور فرزندش را ندارد. پس از انقلاب حق حضانت کودک پس از طلاق صرف‌نظر از جنسیت او تا هفت سالگی با مادر و پس از آن با پدر است.

طبق قانون مدنی جمهوری اسلامی وراث هر شخص در درجه نخست پدر و مادر، اولاد و اولاد اولاد هستند. همسر در درجه اول ارث بردن قرار ندارد و سهم الارث زنان نصف مردان است.

قانون مجازات اسلامی همچنین مقرر داشته، هرگاه مردی همسر خود را در حال زنا با مردی دیگر مشاهده کند، می‌تواند در همان حال زن را به قتل برساند، بدون اینکه مجازاتی در انتظارش باشد.

در قانون جمهوری اسلامی متعه یا ازدواج موقت یا صیغه، قانونی شدند در حالی که این قوانین فقط دست مردان را برای ارضای شهوت جنسی باز می گذارد.

قانون حمايت خانواده با ترفندهایی مثل بستن ماليات بر مهريه، امکان ازدواج مجدد بدون کسب اجازه همسر اول، نبودن حضور مستشاران زن در دادگاه‌های خانواده و اجباری نبودن ثبت ازدواج موقت بنیان خانواده را بیش از پیش متزلزل کرده است.

ظالمانه و زن ستیز بودن این قوانین بە همین جا و تنها بە اوایل انقلاب ختم نشد، از قوانینی کە سن ازدواج زنان را ١٣ سال اعلام میکند تا قوانینی کە همان زن ٤٠ سالە را از حق داشتن پاسپورت و سفر بدون اجازە همسر و یا پدر محروم میکند. قوانینی کە تنها در پی ایجاد باید ها و نبایدهایی است کە از لباس زنان تا کلام زنان و حتی تفریح و ورزش ها را هم خط كشی کردە و دنیایی زنانە مردانە ساختە کە در آن زن چیزی جز بیعدالتی نصیبش نشدە و نمیشود.

اما زنان در این ۴۲ سال سکوت نکردند. زنان خیابانها را از همان روزهای پس از انقلاب صحنە خروش موج برابری خواهانە و آزادی کردند. در ۴۲ سال گذشته زنان اعتراض  خود را به اشکال مختلف نشان دادند. بعنوان مثال زنان کرد علیە سرکوب های حکومتی مرثیە نخواندند و مبارزە کردند. دەها کمپین فعال زنان از کمپین یک میلیون امضا گرفتە تا کمپین برابری، روسری سفیدها، چهارشنبه های سفید، آزادیهای یواشکی، دورببن ما، اسلحه ما و در نهایت دختران خیابان انقلاب سر برآوردند. بدنبال هر کنشی از جانب جمهوری اسلامی واکنشی سریع و کارا از جانب زنان پا گرفته و میگیرد. زنان هربار صدای اعتراض خود را بلند می کنند. ما زنان ایمان داریم به نیروی تغییر دهنده و رهایی بخش خود و اطمینان به اینکه از جمهوری اسلامی و دروغ و درد و رنجهایش عبور خواهیم کرد و  ایرانی خواهیم ساخت که در آن حقوق زن و مرد با هم برابر باشد.

 

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram