در حالی که معاون برنامهریزی و هماهنگی معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری از رشد ۱۹ درصدی بودجه امور زنان و خانواده در سال ۹۹ خبر داده است، در لایحه ارسالی دولت به مجلس بودجه بیمه زنان سرپرست خانوار و زنان بدسرپرست حذف شده است. در لایحه ارسالی دولت به مجلس، حمایت از زنان سرپرست خانوار غیرضروری تشخیص داده شده و بودجه بیمه آنها به کلی قطع شده است.
در حال حاضر با این واقعیت رو به رو هستیم که نه تنها برنامههای حمایتی از اقشار آسیبپذیر کاهش یافته، بلکه بار اصلی ریاضت اقتصادی در ایران به دوش تهیدستان و بخشهای بینصیب جامعه، همچون زنان سرپرست خانوار است که صدای خرد شدن استخوانهای نحیفشان زیر فشار توامان ستم جنسیتی و ستم طبقاتی، در هیاهوی ده ها مشکل و معضل اجتماعی گم شده است.
نکته دیگر این است که وقتی معاونت موسوم به “امور زنان و خانواده” در شرایط دشوار کنونی، با تصمیم قطع حمایت از زنان فقیر و طرد زنان تهیدست همراه میشود و سکوت میکند، در واقع بیش از پیش بر تزئینی بودن این تشکیلات صحه میگذارد.
پیامدهای چنین اجحاف و ستمی به بیدفاعترین و بیصداترین بخش تهیدستان جامعه، دیر یا زود پدیدار میشود، که علاوه بر صدمات فردی به زنان و خانوادههای تحت سرپرستیشان، تبعات جبرانناپذیر اجتماعی آن نیز قابل پیشبینی است.
