خانم شجری زاده گفتگوی خود را با مروری بر مبارزات زنان ایران در دوران حاکمیت جمهوری اسلامی آغاز کرد. بعد از انقلاب اسلامی زنان ایرانی زمانی که متوجه شدند که قرار است حجاب اجباری شود در اولین ٨ مارس پس از انقلاب، همان زنانی که انقلاب کرده بودند به خیابانها آمدند،جون احساس می کردند که فریب خورده اند.
در سالهای بعد که حفقان افزایش یافت برخی از زنان کارمند به خاطر حجاب اجباری و تبعیض خود را باز خرید کردند و بسیاری نیز به اشکال مختلف به مقاومت خود ادامه دادند، از بیانیه یک میلیون امضا، تا چهارشنبه های سفید و دختران انقلاب. سال گذشته نیز سه دختر جوان به مناسبت روز جهانی زن در متروی تهران در میان زنان گل پخش کردند و همین باعث شد که بعدا دستگیر شوند و احکام سنگینی بگیرند. ایشان در رابطه با بازداشت خود نیز گفت: زمانی که بازداشت شدم تمام سوالات این بود که در روز ٨ مارس چه کار می کردم. زیرا رژیم روی روز زن بسیار حساس بود.
ایشان از تحربه خود در دنیای آزاد نیز گفت که زمانی که برای اولین بار سال گذشته در یک راهپیمایی به مناسبت روز زن شرکت کردم شعار نمی دادم بلکه آزادانه فریاد می زدم علیه همه نابرابری هایی که علیه زنان وطنم روا داشته می شود.
خانم شجری زاده در ادامه گفت: اکنون جنبش زنان به مرحله دعوت عمومی رسیده است و دیگر محدود به فعالین زن و حقوق بشر نیست.
مشروح این گفتگو را در اینجا ملاحظه کنید:
