کرونا منجر به یک بیماری ویروسی مسری شده است که درشهر “ووهان” چین شیوع پیدا کرده و از آن منطقه به سراسر چین و جهان انتشار یافته است. از جمله به خاطرپروازهای خط هوایی ماهان به قم حتی بعد از شروع کرونا در چین پای این ویروس به ایران بازشد. انکارهای دولت و سپاه پس ازظهوراین بیماری در قم باعث شد که خود تبدیل به یک اپیدمی در کشور شود . به عبارتی دیگر سرپوش گذاری و دروغ گویی و بی مدریتی باعث شیوع سریع این بیماری در کشور شده است. کار به جائی کشیده شده است که کشورهای همسایه مرزهای خود را با ایران بسته اند. ایران بعد از چین تبدیل به دومین کشور با مرگ و میر نسبی در اثر این بیماری واگیردار شده است.
خسارت های اقتصادی و اجتماعی به بار آورده درایران هم بسیار هنگفت و کمرشکن خواهد بود.
علیرغم ناکارآمدی و ناراستگوئی حکومت، سیستم بهداشتی، پزشکان و کادر پزشکی ایران دارای تخصص و کاردانی و انگیزه کافی برای محدود کردن بیماری و مداوای بیماران هستند و در شرایط کنونی میتوانند تکیه گاه مناسبی برای آرامش بخشیدن به شهروندان نگران باشند. در خور است که شهروندان با حفظ امیدواری و اطمینان به این بخش و مستقل از حکومت ، از دچار شدن به هراس بیش از حد که خود فلج کننده است، بپرهیزند.
اما به موازات بذل توجه به سلامت جسمی و امنیت روانی شهروندان بایسته است که زنهار داد که با گسترش احتمالی بحران این فاجعه ملی در آینده نزدیک دست به گریبان زندانیان نشود.
ما به مثابه گروهی که از حقوق انسانی و مهمترین شان یعنی حق زندگی همۀ شهروندان دفاع میکنیم وظیفۀ خود میدانیم که در مورد حمایت از حلقۀ ضعیف شهروندان که همانا زندانیان هستند هشدار دهیم: تراکم بالای زندانیان و شرایط نامناسب بهداشتی باعث گسترش سریع عفونت در زندان ها میشود با پیامدهای جبران ناپذیری برای زندگی آنان.
هر چند که امار رسمی که برای این بیماری داده می شود ، اعتبار چندانی ندارند ، اما براساس اخبار به دست رسیده ، وضعیت جدی و بسیار نگران کننده است. سوء مدیریت بسیار آشکار است و هرگونه حمایت کمکی می تواند برای مردم مفید باشد. بی اعتمادی به حکومت نباید منجر به بی اعتمادی نسبت به کل سیستم بهداشتی کشور شود زیرا که اکنون مرجعی جز این موجود نیست. بسان بیشترینی از شهروندان ایران مسلمأ پزشکان و کادر بهداشتی کشور را نباید با حکومت این همان پنداشت. اینان دارای آن کاردانی و کارآمدی هستند که در شرایط کنونی تنها مرجع و پناهگاه بیماران و شهروندان نگران باشند.
ما، فعالان حقوق بشر نگران از گسترش بیشتر این بیماری در ایران هستیم. ما به موازات هشدار عمومی، نظر ها را به گروهی که براحتی میتوانند در این شرایط بحرانی به فراموشی سپرده شوند، جلب میکنیم: زندانیان که در روال عادی زندان های جمهوری اسلامی به شیوه ای مزمن زیر شرایط بهداشتی ضعیف و نامناسب نگهداری میشوند، و در میان آن ها به ویژه زندانیان سیاسی.
با توجه به این وضعیت بهداشتی مخاطره آمیز، ما خواستار آزادی بی قید و شرط همه زندانیان سیاسی هستیم . و از دادن مرخصی برای سایر زندانیان دارای بیماری های ریوی و ضعف سیستم ایمنی بدن یا بیماری سیستم قلبی عروقی استقبال می کنیم. علاوه بر این، از مسئولین پزشکی می خواهیم که نیازهای بهداشتی موجود در زندانها مورد بررسی و اطمینان قرار دهند تا خطر آلودگی به حداقل برسد.
