ممنوعیت چاپ کاغذی روزنامه ها، بهانه ایست برای خاموش کردن صداهای مخالف و خانه نشین کردن خبرنگاران مستقل

کمیته اطلاع رسانی و مدیریت جو روانی ستاد ملی مقابله با کرونا، در اطلاعیۀ احیرخود اعلام کرده است که تا پایان طرح فاصله گذاری اجتماعی نباید نسخه کاغذی نشریات چاپ شود.

در اطلاعیه این کمیته امده است:

“«با توجه به شیوع کرونا در کشور و توصیه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مبنی بر فاصله گذاری اجتماعی، موضوع انتشار نشریات کاغذی در دستورکار کمیته اطلاع رسانی و مدیریت جو روانی ستاد ملی مدیریت بیماری کرونا قرار و مورد بررسی همه جانبه قرار گرفت.»

این اطلاعیه افزوده است: «بر اساس مصوبه کمیته اطلاع رسانی و نظر به اینکه انتشار مطبوعات و نشریات کاغذی مستلزم فعالیت مجموعه ای از افراد از خبرنگاران تا صنعت چاپ و توزیع است و این روند بالقوه ممکن است به شیوع بیشتر بیماری بینجامد. لذا در راستای اجرای حداکثری طرح ملی فاصله گذاری اجتماعی، مصوب ستاد ملی مقابله با کرونا، نسخه کاغذی نشریات تا پایان این طرح چاپ نخواهد شد و رسانه های مکتوب تمام ظرفیت خود را در فضای برخط و شبکه های اجتماعی برای تقویت جریان اطلاع رسانی و کارکرد آموزشی مقابله با کرونا همانند هفته های اخیر به کار خواهند گرفت.»

مطابق پیام های منتشر شده در شبکه های اجتماعی، برخی مدیران، سردبیران و تعدادی از خبرنگاران مخالفت خود را با دستور ممنوعیت نسخه چاپی روزنامه اعلام کرده اند. درهیمن رابطه شماری از روزنامه‌‌نگاران با اشاره  به امکان تجربه دورکاری و در عین حال چاپ روزنامه، تصمیم دولت مبنی بر ممنوعیت چاپ کاغذی را اقدامی برای خاموش کردن هرگونه اطلاع‌ رسانی مستقل و نیمه مستقل و انتقاد از عملکرد نهادهای حکومتی در مقابله با شیوع این ویروس عنوان کرده اند.

بسیاری از ناظران نیز این تصمیم دولت را اقدامی برای خاموش کردن صداهای مخالف ارزیابی می کنند و بر آنند که جمهوری اسلامی با سوء استفاده از شرایط بحرانی ناشی از شیوع ویروس کرونا و اجبار بسیاری از روزنامه نگاران به دورکاری، در تلاش است تا بسیاری از خبرنگاران مستقل را از عرصه فعالیت های رسانه ای حذف کند.

در این رابطه مهرنوش محمدزاده، خبرنگار مستقل در گفتگوی اختصاصی با تلویزیون ایران اینترنشنال می گوید: این تصمیم بهانه ای است برای بیکار کردن خبرنگاران مستقل. به گفته وی این خبرنگاران قربانی دسته بندی های سیاسی و باند بازی های حزبی شده اند؛ و به دلیل تعطیل شدن صنف روزنامه نگاران، هیچ نهادی نیست که از منافع آنها حمایت کند. خانم محمد زاده در ادامه گفتگوی خود اضافه می کند که حکومت فقط می خواهد از ما در مقاطع انتخابات، به نفع یک جریان خاص، استفاده کند. اما در بقیه موارد مانند شرایط فعلی به راحتی حکم ما را به دلیل کاهش نیاز به نیروی کار، تعلیق می کنند.

مریم آموسی، خبرنگار مستقل نیز در تماس تلفنی با ایران اینترنشنال می گوید، از خبرنگارانی که وابستگی به احزاب ندارند هیچ حمایت نمی شوند و یارانه ای که قول داده شده اند به آنها تعلق نمی گیرد. یارانه ها و امکانات دیگر نیز در درجه نخست در اختیار خبرنگاران وابسته به احزاب  قرار می گیرند و یا به رسانه هایی داده می شوند که فقط نامشان روی کاغذ ثبت شده است و  وجود خارجی ندارند. وی نیز تاکید می کند که صنف خبرنگاران تعطیل شده است و خبرنگاران مستقل بیمه نمی شوند و به آسانی از کار برکنار می گردند. در انتهای این گفتگوی تلفنی وی به شرایط بسیار دشوار روزنامه نگاران مستقل اشاره می کند، شرایطی که منجر به بیکاری آنها شده است و هیچ نهادی نیست که از آنها حمایت کند.

هر دو خبرنگار در گفتگوی خود می گویند که حکومت با این تصمیم می خواهد خبرنگاران مستقل را خانه نشین و بیکار و صداهای مستقل را خاموش کند.