یکی از کارگران فازهای پالایشگاهی کنگان :با سه سال سابقه کاری،کمپ خوابگاهی مان در شهر سیراف قرار دارد و در مدت روزهای کاری در این کمپ، ساکن هستیم و چهارده روز مرخصی را به شهرستان محل سکونت خانواده ام در شهرستان عسلویه باز می گردم.
طی روزهای گذشته، برای دومین بار نیروهای ایست و بازرسی ورودی شهر سیراف، از ورودم به این شهر به دلایل غیر منطقی ممانعت کردند. چند روز پیش که قصد بازگشت از محل کار به کمپ داشتم با ممانعت شدید مواجه شدم و وقتی کارت ترددم را ارائه کردم از من برگه سلامت کرونا را تقاضا کردند! برای دریافت برگه سلامت کرونا به درمانگاه های جم و عسلویه مراجعه کردم که اعلام کردند چنین گواهی را صادر نمی کنند.
مجددا عصرروز جمعه پانزدهم فروردین،برای بازگشت به کار به ایست و بازرسی سیراف مراجعه کردم که این بار هم از ورودم ممانعت کردند و برخی از افراد را که می شناختند اجازه ورود دادند و مرا با این استدلال که شورای تامین، دستور داده نیروهای اقماری را راه ندهیم از خودرو پیاده کردند که ناچار شدم با پای پیاده و با دور زدن ایست و بازرسی خودم را به کمپ اقامتم برسانم تا به دلیل عدم حضور سر کار در این شرایط اقتصادی، اخراج نشوم!
این رفتار با کارگران کنگان در حالی انجام می شود که تاکنون هیچ مصوبه ملی و استانی مبنی بر منع تردد کارگران به محل کار وجود ندارد و عدم اجازه به کارگران برای حضور در کمپ های اقامتگاهی شان، بدعتی عجیب و غیر عقلانی است که امنیت شغلی کارگران را به خطر می اندازد و کرامت شان را لگدمال می کند…
