دکتر محسن سازگارا دبیر شورای مدیرت گذار در برنامه پنجره ای رو به خانه پدری، پنج شنبه ۲۸ فروردین، با آقای علیرضا نوری زاده به گفتگو نشست.
آقای سازگارا در آغاز صحبت خود در پاسخ به سوال آقای نوری زاده که تا چه حد به آینده امیداورید گفت: به آینده ایران و رهایی از این وضعیت قطعا امیدوارم. اما همه ماجرا بر سر نحوه گذار از این رژیم است. اینکه ما بگوییم این رژیم بد است، ناتوان است، دزد است و رهبری دیوانه دارد، حرف جدیدی نزده ایم. این حقایق را اکثر مردم ایران بهتر از من و شما می دانند. بنابراین ما از این مرحله عبور کرده ایم. این واقعیت که بحران گریبان این حکومت را گرفته و شانسی برای ادامه بقا ندارد، نیز عجیب نیست. حتی تحلیلگران خارجی و استاد دانشگاه در واشنگتن، که قبلا امیدوار به اصلاح این حکومت بودند، اکنون به تغییر رژیم رسیده اند.
وی در ادامه این بخش از گفتگو نتیجه گیری کرد که در این شرایط نباید نشست و نامه نوشت و بیانیه صادر کرد؛ بلکه باید آستین بالا زد و وارد عمل شد.
دکتر سازگارا قبل از ادامه بحث خود پیرامون چه باید کرد، این سوال را مطرح کرد که اگر عمل نکینم و جرات نکنیم چه آینده ای در انتظارمان خواهد بود؟ وی ادامه داد: این رژیم بیش از چهل سال است که راه کج در پیش گرفته و از اول نیز بر بنیادهای غلط بنا شده است. عملکرد فاجعه بار این رژیم در طول این سالها روی هم انبار شده اند؛ امسال اما بخاطر شیوع ویروس کرونا ضربه ای بسیار سنگین بر ساختار بند خورده اش وارد آمده است. بحران کرونا نشان داد که این رژیم چیزی جز یک ماشین سرکوب و پروپاگاندا نبوده است که آنهم دارد از بین می رود. گزارشاتی به ما رسیده اند که پایگاه های بسیج به نصف رسیده اند و در بین نیروهای حکومت نیز سوال می شود که رهبر کجا است؟
وی ادامه داد بی لیاقتی این رهبری را باید با بی لیاقتی سلطان محمد خوارزمشاه مقایسه کرد که زمان حمله مغول فرار کرد، همانطور که خامنه ای به جزیره پشت سد لتیان پناه برده و حاضر نیست که ثروتی که دزدیده به مردم ایران بازگرداند.
سازگارا در انتهای گفتگو این سوال را مطرح کرد که حال فرض کنیم که این حکومت هیچ کاری نمی کند، چکاری از خود ما بر می آید؟ و ادامه داد:
- چون چاره این بیماری در خانه نشستن است، باید گروه های همیاری را تقویت کینم که مردم بتوانند در خانه بنشینند؛
- گروه های مدنی فعال بشوند و ما باید آنها را تقویت کنیم، تا به مردم کمک کنند؛
- بخش انرژی کشور ممکن است بخوابد، مهندسین و کارگران منتظر نشوند و خودشان کمیته درست کنند و برنامه داشته باشند تا نیروگاه ها نخوابند؛
- در کارخانه های کشور اگر مدیران ارشد کاری نمی کنند، مدیران میانی، مهندسین و کارگران جمع شوند و برنامه داشته باشند تا کارخانه ها نخوابند؛
- در بخش اداره امنیت و نظم کشور بسیاری از پرسنل کم شده اند، نا امنی بیش از چهل در صد افزایش داشته است. خطاب من به پرسنل ملی و میهنی این است که خودشان حواسشان به مدیریت باشد تا امنیت مردم از بین نرود.
مشروح این گفتگو را در اینجا ملاحظه کنید:
