براساس دستور حسن روحانی از امروز یعنی ۱۵ اردیبهشت مساجد و اماکن مذهبی در مناطقی که براساس آمار میزان ابتلا و مرگ و میر توسط کرونا به وضعیت سفید درآمده اند، بازگشایی خواهند شد و افراد می توانند در مراسم مذهبی همچون برگزاری نمازجماعت و قرآن خوانی و جلسات روضه های شبانه ماه رمضان و شب های احیا (شب های قدر) شرکت کنند.
اعلام وضعیت سفید از سوی دولت، یعنی در این مناطق کرونا کنترل شده و ابتلای جدید وجود ندارد و مبتلایان درحال بهبودی هستند. وضعیت زرد یعنی میزان ابتلا و مرگ و میر وجود دارد اما با سرعتی متوسط حرکت می کند و وضعیت قرمز هم که یعنی کرونا در حال جولان دادن و قربانی گرفتن است.
اما این نکته قابل فهم نیست که حکومت و دولت جمهوری اسلامی براساس کدام مدل و الگوی بهداشتی به این نتیجه رسیده است که مناطق سفید اعلام شده در مقابل ابتلا و اپیدمی مجدد کرونا مصون از خطر هستند؟! مگر این ویروس مرگبار از هزاران کیلومتر از شرق دور به ایران نیامد؟ آیا نمی تواند مسافت بین منطقه زرد و قرمز را تا منطقه سفید در داخل ایران طی کند؟! به عنوان مثال آیا امروز در همدان که برای آن وضعیت سفید اعلام کرده و قرار است مساجد و اماکن مذهبی آنجا گشوده شوند، تضمینی وجود دارد که یک مسافر ناقل کرونا از تهران و یا شهرهای همجوار به این شهر مسافرت نکند و مجدداً اپیدمی کرونا شروع شود و بار دیگر سرتاسر ایران را بگیرد.
این درحالی است که براساس اعلام وزارت بهداشت، روند صعودی یا شروع پیک در ۱۵ استان (قم، لرستان، ایلام، گیلان، گلستان، خراسان رضوی، کهگیلویه و بویراحمد، خوزستان، هرمزگان، کرمان، یزد، اصفهان، زنجان، چهارمحال و بختیاری و کرمانشاه) ادامه دارد. وقتی چنین آماری از سوی مراکز بهداشتی اعلام می شود، اصرار دولت برای عادی سازی شرایط در ۱۳۲ شهر کشور از چه بابت است؟!
تازه این پایان تصمیمات غیراصولی دولت نیست و براساس اظهارات اخیر حسن روحانی: «در جلسه ستاد مبارزه با کرونا یکی از مسایلی که مطرح شد، گشایش آموزش در مدارس در مناطق کم خطر یا سفید بود که پیشنهاد شد از ۲۰ اردیبهشت با رعایت پروتکلهای بهداشتی مدارس بازگشایی شود و یک ماه هم آموزش ادامه پیدا کند و بعد امتحانات شروع شود.»
واقعا این عجله برای چیست؟! اگر امتحانات مدارس و یا دانشگاه ها دیرتر برگزار شود و یا برای یک مقطع به عقب بیفتد چه اتفاق شگرفی رخ خواهد داد؟ بازشدن مراکز آموزشی یعنی برداشته شدن مرزهای کنترلی برای کرونا و بازگشت استرس و اضطراب به خانواده ها.
حال باید دید علیرغم هشدارهای مداوم سازمان بهداشت جهانی و مراجع بهداشتی در داخل ایران، اصرار حکومت برگسترش روز افزون مناطق سفید در کشور چیست؟! باید قدری تامل کرد که چرا نقطه تمرکز دولت در تصمیمات مربوط به کرونا و یا اعلام رنگ بندی ها در استان های مختلف، بازگشایی اماکن مذهبی و مساجد است؟!
چرا آنقدر که دغدغه عادی سازی و راه اندازی این اماکن را دارد و به دنبال جلب رضایت جریان های افراطی مذهبی است، برای برنامه ریزی و حمایت از مشاغل آسیب دیده، و تامین کمک های معیشتی برای کارگران و اقشار ضعیف جامعه اهمیتی قائل نیست و مردم را به حال خود رها کرده است؟
دراینجا باید یک فلاش بک به بنیان های ایدئولوژیک نظام زد. آنجا که همواره از توان جریان های مذهبی و سنتی در نمایش های قدرت خود بهره برده است. چرا که اگر شرایط عادی اعلام نشود، مساجد بسته بماند و اماکن مذهبی بی رونق شود، عملا نیروهای سنتی حامی نظام از گردونه محاسبات قدرت نظام حذف می شوند و دیگر کسی برای حضور در راهپیمایی روز قدس و دیگر مناسبت های تقویمی و سیاسی حضورنمی یابد.
اگر شرایط عادی بود، رهبرایران خود را قرنطینه نمی کرد و جلسات روزانه ماه رمضانش را آنلاین برگزار نمی نمود. پرواضح است که حکومت نیازدارد تا در عرصه داخلی تنور حامیانش را داغ نگه دارد، تا بتواند برای روزقدس نمایش قدرت واهی برای جهانیان اجرا کند. اهمیت این شوی قدرت برای نظام ایران به حدی است، که ستاد تبلیغات اسلامی در ایران برنامه های مختلفی را برای روز قدس تدارک دیده که اگر جمعیت حاضر به راهپیمایی نشد و به خیابان نیامد، جای خالی آن را برای دوربین های خبری پرکند. لذا “راهپیمایی خودرویی و موتوری” را در دستور کار قرار داده تا خانواده با ماشین خود به خیابان ها بیایند و روز قدس را گرامی بدارند!!
آیا این اقدامات مفاهیمی جز خیانت به جان مردم و بی ارزش کردن سلامت آنها به خاطر حفظ آرمان واهی فلسطین و بهره برداری سیاسی از این جریان نیست؟! در سرزمین های اشغالی پزشکان و پرستاران عرب فلسطینی و اسرائیلی درکنار هم درحال مبارزه با کرونا هستند، آن وقت حکومت ایران کاسه داغ تر از آش می شود که برای زنده نگه داشتن روزقدس، با جان مردم بازی کند.
باید این هشدار را به حکومت داد که حفظ جان مردم مسئولیتی اجتماعی است و نمی توان با عادی سازی بحران کرونا و راه اندازی نمازجمعه ها و هیئات مذهبی و بازگشایی حرم ها، مردم را فریب داد و امیال سیاسی و ایدئولوژی افراطی نظام را در دستور کار قرار داد.
*مقالات مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
