باران متاقی-
این چه راهی ست شما می دانید!؟
جمهوری اسلامی هم اکنون برای مهار اعتراضات کارگران ایران، به هر کاری متوسل می شود تا شاید بتواند به هدف خود برسد. چرا که خوب می داند و تجربه اعتراضات پیاپی کارگران در بخش صنعت و معدن و حتی بخش خدمات به روشنی نشان داده است که دیگر با توسل به خانه کارگر یعنی تکیه به شوراهای اسلامی کار، نخواهد توانست مانع اعتراضات کارگری گردد. مهمتر اینکه جنبش کارگری ایران حادثه ساز شده است و توانائی مقابله با سیاست خصوصی سازی جمهوری اسلامی را به خوبی دارد. به همین خاطر اخیرا قوه قضائیه سیاست مهار مبارزات جاری کارگران را در دستور کار قرار داده است. تا شاید بتواند در حل و فصل مطالبات صنفی و اجتماعی نیروی کار با توسل به حمایت ظاهری از آن، ضربات کاری و کشنده به فعالین میدانی و رهبران واقعی مبارزات کارگران وارد نماید. بر این اساس خیر زیر در ادامه این شیوه که طی چند هفته گذشته بدان پرو بال داده اند، نشان از راه کار جدید جمهوری اسلامی در مواجه با اعتصاب، اعتراض و تجمع کارگران، است؛
« دادستان کرمان به تخلفات مدیران شرکت زغال سنگ ورود میکند.در راستای پیگیریهای قضایی برای حل مشکلات کارگران زغال سنگ کرمان، دادستان به موضوع رسیدگی به تخلفات و کوتاهیهای احتمالی مدیران این مجموعه ورود کرد و موارد برای حل مشکلات را مورد بررسی قرار داد.
به گزارش ایلنا، دادخدا سالاری گفت: «به منظور حل مشکلات کارگران زغال سنگ، نشست مشترکی با مدیرعامل صندوق بازنشستگی فولاد کشور و مدیرعامل معادن زغال سنگ کرمان در محل دادسرای عمومی و انقلاب کرمان برگزار شد.»
وی حرکت بر مبنای شعار سال و تحقق جهش تولید، ترمیم حقوق کارگران و افزایش تولید را از رئوس اصلی مطرح شده در این دیدار برشمرد و به میزان گفت: «معاونت حقوق عامه دادسرای کرمان نیز تحقق مطالبات کارگران ازجمله ضابطهمند شدن خصوصیسازیها، پرداخت حق و حقوق کارگران، تامین بیمه کامل کارگران و اختصاص امتیازات شغلی به آنها را پیگیری خواهد کرد.»
سالاری، تامین امنیت شغلی کارگران سخت کوش معادن زغالسنگ را یک ضرورت برشمرد و گفت: «حل مشکل مسکن کارگران، اجرای طرح طبقهبندی مشاغل مطابق با سایر واحدهای صنعتی و عدم واگذاری این شرکت از صندوق بازنشستگان فولاد به بخش خصوصی نیز مورد تاکید معاونت حقوق عامه دادسرای کرمان برای بهبود وضعیت کاری و رفاهی کارگران زغالسنگ قرار دارد.»
در پایان می توان گفت که دیگر قادر نیستند با توسل به سرکوب دهشت بار با جنبش کارگری و زنان مقابله کنند. چرا که بحران چند جانبه جمهوری اسلامی و امکان خیزش کارگران، کارگر زاده ها، بیکاران، نیروی حاشیه تولید و فرو دستان جامعه و همچنین فقیرتر شدن لایه های عظیمی از طبقه متوسط ایران، چالشی تعیین کننده برای حاکمیت آفریده است. گذر از این چالش نه با سرکوب و ارعاب ممکن است و نه با موج سورای، تنها یک راه متصور است و آن فروپاشی قطعی ماشین سرکوب و تبعیض در ایران به دست ملت ستمدیده، امری که امروز و فردا حتما بوقوع خواهد پیوست و از هم اکنون شعله های آن مشهود و نافرمانی مدنی چنان جمهوری اسلامی را از پای خواهد انداخت که در تاریخ سیاسی ایران به عنوان بزنگاه تلقی خواهد شد.
*مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
