با هدف امتیازگیری از غرب
کیا حمیدی-
جمهوری اسلامی طی این سال ها با استفاده ابزاری از طیف های سیاسی خودساخته یعنی اصولگرایان و اصلاح طلبان، و اخیراً اعتدالگرایان سعی کرده تا مردم را به سمت و سوی ناچاری از انتخاب بین گزینه های «بد و بدتر و خیلی بدتر» مجاب کنند. این رویه رژیم علاوه بر استفاده در بعد سیاست داخلی، در زمینه سیاست خارجی نیز مورد استفاده قرار گرفته است.
هر زمان ایران به لحاظ روابط بین الملل و فشارهای اقتصادی و سیاسی تحت فشارجهانی قرار می گیرد، سعی کرده تا با روی کار آوردن نیروهای افراطی و تندرو، نشان دهد که با وجود این جریان ها، راه های تعامل با غرب بسته خواهد شد و سیاست های ستیزه جویانه ایران در منطقه و جهان تقویت خواهد شد. این حربه رژیم طی دهه های گذشته تا حدی جواب داده و اروپایی ها سعی کرده اند تا با برخی حمایت های ضمنی از نیروهای اصلاح طلب و یا اعتدالگرا، از روی کار آمدن نیروهای افراطی جلوگیری کنند.
متاسفانه این دقیقاً همان چیزی است که نظام می خواهد. چرا که اصلاح طلب و اعتدالگرا با اصولگرایان تندرو هیچ فرقی نمی کنند و درعمل هرسه پیش برنده اهداف نظام هستند. اینبار نیز حکومت به دنبال بهره گیری دو جانبه از روی کار آوردن نیروهای تندرو در قوای سه گانه و شریان های قدرت است.
رهبر ایران با سپردن مجلس به دست اصولگرایان مورد اعتمادش و استفاده از رئیسی در قوه قضاییه منتظر انتخابات ریاست جمهوری ١۴۰۰ است تا با سپردن دولت به دست یک جریان تندرو از دوجهت به اهداف خود برسد.
دربعد سیاست داخلی باید در انتظار ایجاد فضایی کاملاً بسته و خفقان حکومتی باشیم، چرا که بیت رهبری با برنامه ریزی صورت داده سعی دارد هرگونه احتمال مخالفت یا مطالبه گری را از بین ببرد. چرا که رژیم به خوبی دریافته است که دیگر هیچ پایگاه مردمی ندارد و حتی حامیان سنتی آن نیز از عملکردش نا امید شده و اگر سکوت می کنند به سبب وابستگی های اقتصادی و معیشتی است. لذا با روی کارآمدن یک دولت افراطی یا نظامی، پازل فشار حداکثری بر ملت تکمیل و رژیم تنها با ابزار سرکوب به مطالبات یا انتقادات پاسخ خواهد داد .
از سوی دیگر در بعد سیاست خارجی نیز، رهبرایران به دنبال وانمود سازی تغییر سیاست تدافعی و حرکت به سمت سیاست تهاجمی است تا بتواند نوعی ترس را در غرب ایجاد کند و از آن به عنوان ابزاری برای تنفس و کاهش فشار بهره ببرد.
درحال حاضر رژیم ایران در تنگنایی شدید سیاسی و اقتصادی قرار گرفته است و این مسئله درکنار نارضایتی شدید داخلی به عنوان تهدیدی خطرناک برای آن قلمداد می شود که امکان دارد هرلحظه این آتشفشان فوران کند و رهبران رژیم را به زیر بکشد.
امروز این وظیفه نیروهای اپوزیسیون است تا با بهره گیری از شناخت و آشنایی که با جامعه ایران دارند، از به کارگیری حربه کهنه رژیم در ایجاد روزنه های تنفس از سوی غرب جلوگیری کنند و با ارائه برنامه های مشخص در مسیر حمایت از نیروهای مردمی و مخالفین داخلی، سازمان ها و نهادهای بین المللی را آگاه سازند تا اگر نیت و عزمی برای حمایت وجود دارد، آن را صرف رشد حرکت های مدنی و فعالیت های اجتماعی نمایند. چرا که هرگونه حمایت از حکومت ایران و جریان های سیاسی درونی، صرفاً به نفع رژیم تمام خواهد شد و بر عمر ظلم آن خواهد افزود.
*مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
