حمید سلیمی: زن مستقل موفق شرقی. عبارتی در چهار کلمه که اگر در وصف زنی گفته شد، یعنی با سیاوشی صبور روبروییم که از آتش های مکرر رد شده است.
زن مستقل موفق شرقی. عبارتی در چهار کلمه که اگر در وصف زنی گفته شد، یعنی با سیاوشی صبور روبروییم که از آتش های مکرر رد شده است. به چشم من، “سندرم طاووس” بلای اولیه است برای زن معاصر ایرانی. تشویق جامعه ( خانواده/نزدیکان/معاشران/هم زیست ها/ و…) به زیبایی بیرونی، غالبا فرصت پالایش درونی را از زنان می رباید. عرف زن را زیبا، فریبنده، دلربا، نیازمند، و البته وفادار می خواهد، و بعضا تفاوتی معنادار هم میان او و سایر کالاهای مصرفی قائل نیست. به طرزی هولناک، همچنان بسیاری از زنان عضو ثابت و فعال و ماهر این چرخه بیمارند. از خودنمایی جنسی بگیر تا آن سر طیف، ساختارشکنی های فیک بی عمق. چرخی در همین فضای مجازی که بزنی، از هجوم ترکیب نادانی و بی خویشی حیرت میکنی.
اما دیده ام زنی که از آتش ها عبور کرده، زنی که ایستادن و نگاه به دوردست را ترجیح داده به خفتن و حمایت شدن و نالیدن و بهانه گرفتن، معمولا از فقدان نوازش در زیست شخصی خود رنج می برد. حتی اگر دم نزند. پسند عمومی، چنین زنانی را بی احساس و خودشیفته تلقی، و درنتیجه بی نیاز از مهر و توجه فرض می کند و دوگانه خشم/بی تفاوتی را به آنان هدیه می کند. اما اگر مردی کنارشان باشد و ببیند درون این مادیان سرکش مغرور چه دختربچه مهربانِ عاشق مهر کلامی و محبت رفتاری زندگی می کند، بهشت رابطه رخ می دهد: رشد همسان و همزمان دلبر و دل داده.
آدم قوی از مصاف های بیشتری برنده برگشته، و شک نکن برنده بودن همزاد زخم خوردن است. این یک یادآوری به خود من است: نیش زبانت را، و نیش رفتارت را، و نیش تظاهر را مهار کن. تسکین اگر نیستی، زخم مشدد نشو. روی خون و سوز، نمک نپاش.
گاهی اگر حوصله داشتی، فکر کن که آیا به خودت، درست و حسابی و از صمیم قلب، وفادار هستی؟
گاهی اگر حوصله داشتی، فکر کن به زنان اطرافت درست و انسانی نگاه می کنی یا اسیر پیش داوری ها؟
برایم بگو، اگر حوصله داشتی، جز خواستن و خواسته شدن چه برایمان مانده در هجوم اندوه و مرگ و تاریکی؟
حمیدسلیمی
پی نوشت: از استقلال زن حرف زدن در کشوری که ارزش جانش نصف مرد است، خنده دار نیست؟ هست. اما لازم است.
