«اپوزیسیون راست میبازد!»
حمید آصفی
تاریخ:۳۱مرداد۱۳۹۹
شماره: ۲۰۴
در شرایط امروزه ایران تحولات مهمی با هم ترکیب شده اند که منجر به بروز شرایط جنبشی و شتاب اعتراضات اقتصادی و اجتماعی و ورود به مرحله تازه ای که مختصات اصلی آن خروج از یک دوره مبارزاتی و اعتراضات فرسایشی محرومان و کارگران و ورود تهاجمی تر آن به مبارزه با بحران فقر و بی عدالتی سیستماتیک، نشانه و مهر برجسته آن است و اکثریت جامعه که به مرحله بینوا سازی معیشتی رسیده اند با اعتراضات خود به سمت بر هم زدن موازنه قوا در حال حرکت اند.
در مرحله ورود جامعه بینوا شده به وضعیت تهاجمی، جنبش کارگران و جنبش عمومی تهیدستان، بسیاری از روشنفکران رسمی و اقتصاددانان بازار گرای حاکمیت که مبشر اقتصاد بازار بنیان و برون سپاری های ضد ملی بوده اند، ترجیح داده اند که از صحنه فرار، یا سکوت کرده یا مستعفی از مشاغل درون دولتی! اما برخی با وقاحت معتقدند اگر کامل تر آن برنامه ها و تزهای اقتصاددانان راست پیاده میشد الان جامعه به رفاه، اشتغال، عدالت! بسیار نزدیکتر شده بود. اینان فعلا که از صحنه گریخته اند و در این شرایط در هم ریختگی و فروریزش اقتصادی، اپوزیسیون راست اقتصادی جمهوری اسلامی، نیز برای دوره فروپاشی کنونی، برنامه های عاجلی که مورد توافق و حمایت اکثریت اقشار فقیر و بینوا شده جامعه باشد، را ندارند مگر همان فرمول معجزه بازار و مکانیسم خود کار آن!
شکست ایدئولوژی راست اقتصادی
اجرای برنامه های اقتصاد دانان راست در حاکمیت رانتی_غارتی جمهوری اسلامی، سبب افول قدرت حاکمیت درترمیم و بازتولید اتوریته آن شده اند اما برنامه های کژ کارگرد و گرته برداری های سخیف از ایدئولوژی بازار، ویرانی بزرگی در اقتصاد ایران بوجود آورده و نتایج اجرایی دستپخت شده آن سبب شده که ما شاهد تغییراتی در موازنه قوا و دو قطبی فقر_غنا باشیم و شکاف بین حاکمیت و اکثریت جامعه که در این مرحله جنبش های اعتراضی کارگران، فرودستان، بیکاران، بی خانمانان، که اکثریت مردم هستند، آن را بازتاب می دهند، این شرایط جنبشی وارد مرحله جدیدی شده است.
بحران های اقتصادی ایران جامعه را وارد دو موج بزرگ جنبشی، یعنی خیزش دیماه ۹۶ و جنبش گسترده تر، خیزش آبانماه۹۸ نمود. تغییر معادله و توازن قوا بین جامعه و حاکمیت موج وار و احتمالا در چند خیزش بزرگ آتی امکان سرکوب خود توسط حاکمیت را سلب نماید!. در فواصل خیزش های بزرگ آتی میتوانیم شاهد این باشیم که مبارزه کارگران و جنبش مطالباتی سایر اقشار اجتماعی در پیوند با سایرجنبش ها و پویش های اجتماعی_سیاسی و گذار به سوی یک جنبش ملی باشیم! زیرا شکل گیری جنبش ملی و یک حرکت سراسری از ((بسترگسترش)) همین جنبش مطالباتی می گذرد.
در آستانه یک ابر جنبش ملی!
بزودی جنبش کارگری و مطالبات اقشار و طبقات اجتماعی فرو دست به مرحله تازه میرسد، چگونگی ساختار یابایی آن در بستر یک جنبش سراسری و ملی، امر همبستگی و سریز آن در یک آلترناتیو ملی، جنبه استراتژیک پیدا میکند و در نبود و فقدان آن، خیزش های سراسری احتمالا شکل گرفته اما دچار((دوران)) میگردد! و این در حالی است که حاکمیت هم چون سابق قادر نیست به شیوه تاکنونی قدرت خود را بازتولید و نگه دارد.
تغییرات رادیکال در راه!
تغییرات رادیکال چه از سوی حاکمیت آنهم با چندین جام زهر ممکن است بتواند بحران های هلاک کننده را از خود دور کند ولی خوردن این جام های پی در پی، نا خواسته خود را به زیر تیغ جراحی ساختاری و قطع چندین عضو نهادی_ساختاری، سپردن است! که چیزی کمتر از سرنگونی ندارد! و یا از سوی جنبش های اعتراضی که در راستای بر هم زدن توازن قوای اجتماعی_سیاسی، به فازی از آرایش سراسری وارد گردد!، به نظر میآید که تغییرات رادیکال گریز ناپذیرشده است و هر لحظه امکان دارد جامعه با تغییر پرشتاب شرایط وارد رخدادهای غیرمنتظره و احیاناً خیزش های غافلگیر کننده شود.
@hamidasefichannel2
