شرایط تشکیل دولت موقت و انتخاب مجلس موسسان در ایران پس از اضمحلال جمهوری اسلامی

حسن شریعتمداری، دبیرکل شورای مدیریت گذار

آقای حسن شریعتمداری دبیرکل شورای مدیریت گذار در مصاحبه با تلویزیون آزادی به نکات مهمی در مورد شرایط تشکیل دولت موقت و انتخاب مجلس موسسان در ایران پس از اضمحلال جمهوری اسلامی پرداخت.

ایشان در ابتدا به وضعیت خاص جامعه ایرانِ تحت حاکمیت جمهوری اسلامی اشاره کرد و گفت: در وضعیت خاص ایران که یک نظام شبه توتالیتر و اقتدارگرا بر جامعه مسلط است، نظامی که در ابتدا از آن باید گذر کرد، امکان انتخابات آزاد برای تعیین نظام سیاسی جایگزین وجود ندارد. بنابراین دولت موقتی که در صورت اضمحلال این نظام برای جایگیزینی بوجود می آید، به هر صورت انتخابی نیست، این دولت موقت طبیعتا توسط فعالین سیاسی و نخبگانان و معتمدین مردم بوجود می آید. در این رابطه راه دیگری هم در دنیا وجود ندارد. به این معنی که هر جا یک نظام استبدادی و توتالیتر  حاکم بوده است، ابتدا یک دولت موقت بوجود برای جایگزینی بوجود آمده است، چون راه انتخابات آزاد وجود ندارد.

ایشان در ادامه گفت که ما فکر می کنیم که در زمان آستانه تغییر، یعنی زمانی که شیب فروپاشی بسیار تند شد و در چند قدمی مانده به این آستانه تغییر باید یک شورای ملی ایرانیان از معتمدین مردم، از فعالین مدنی و رهبران میدانی تشکیل دهیم. این شورا ترجیحا باید در داخل ایران تشکیل شود و اگر نشد در خارج کشور.  وظیفه اول این شورا ملی ایرانیان تشکیل دولت موقت است که مهمترین وظیفه آن اماده کردن شرایط برای یک انتخابات آزاد می باشد. البته در عین حال مملکت امنیت می خواهد و مردم نیازمند یک رفاه نسبی هستند و دولت موقت باید به این امور نیز بپردازد.

ایشان در رابطه با نقش دولت موقت افزود که این دولت موقت نقش واسط برای انتخابات آزاد دارد برای تشکیل مجلس موسسان. در فاصله آمادگی برای برگزاری انتخابات آزاد وظیف دولت این است که اهمیت مجلس موسسان را برای مردم توضیح دهد و اصول کلی که در قانون اساسی آینده باید مد نظر قرار گیرند را با بخش های مختلف جامعه به بحث بگذارد و نظرات همه بخش های جامعه از زنان، جوانان و اصناف و طبقات مختلف را بشنوند و در نظر بگیرد. نوع نظام آینده که آیا متمرکز است یا عیر متمرکز، مشروطه پادشاهی است یا جمهوری نیز بسیار مهم هستند.

ایشان در بخش دیگری از سخنان خود گفت که فرق اپوزیسیون با آلترناتیو این است که اپوزیسیون نمادی از همه یک مملکت نیست، گروهی را نمایندگی می کند و حداکثر می خواهد بخشی از قدرت را داشته باشد. یک آلترناتیو اما مدعی است که می خواهد نظام را کنار بزند و جانشین آن بشود و یا با دیگران شریک شود تا با هم نظام را کنار بزنند.

امروز ما یک شورای مدیریت گذار داریم و در آن انواع همکاری را پیشنهاد کرده ایم و آماده همکاری هستیم و برای همه هم دعوت نامه فرستاده ایم. ما مدل های مختلف همکاری داریم و نمی گوییم که ما تنها آلترناتیو هستیم. اما مهمترین شرط همکاری پذیرش این  اصل است که این نظام قابل اصلاح نمی باشد. ما در داخل شورا بر اساس یک فرد یک رای کار میکنیم، اما با گروهها نیز آماده همکاری هستیم و مدل آنرا هم داریم. اما شرط همکاری این است که باید بپذیریند که این نظام قابل اصلاح نیست.

مشروح این گفتگو را در اینجا ملاحظه کنید: