در سالگرد آبان ۹۸: ما نمی بخشیم؛ حکومت نیز فراموش نمی کند

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

ایجاد جو امنیتی در ایران با گسترش دستگیرها و جابه جایی زندانیان

آبان از راه رسید و یادآور روزهای کاشت بذر خیزش است که با خون جوانان وطن آبیاری شد. “آبان” برای ایران یکی از فصل های بهار آزادی است که با آمدنش جوانه های آن شکفته می شود و ترس بر تن ظالمان سیاه دل می اندازد. تاریخ جنایت های حکومت را در آبان از یاد نمی برد که چگونه چند هزار نفر به ضرب گلوله توسط تک تیراندازها، شلیک کور از درون هلیکوپتر و شلیک به قلب و سر معترضین از فاصله کمتر از دو متری کشته شدند و هزاران نفر توسط نیروهای لباس شخصی و امنیتی بازداشت و مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفتند.

«ما نمی بخشیم» و قطعا انتقام خون های ریخته شده گرفته خواهد شد و بازماندگان و نسل حاضر شاهد آزادی ایران خواهند بود.

و نیز «حکومت فراموش نمی کند» که موج برخاسته در آبان تا رسیدن به ساحل امنیت، نمی خوابد و آرام نمی گیرد. لذا هربار که بحث گرامی داشت یاد آزادی خواهان و جان باختگان مبارز در ادوار مختلف میان می آید، حکومت با نگرانی از شعله‌ور شدن آتش خشم مردم، درصدد تهدید و فشار بر افراد و گروههایی است که احساس می کند ممکن است موج اعتراضی را آغاز یا تقویت کنند.

در همین راستا طی چند روز گذشته شاهد ورود نیروهای امنیتی به منزل چندین تن از فعالان مدنی و سیاسی بودیم که به گفته خانواده هایشان به مکانی نامعلوم برده شده اند و خبری هنوز از آنها در دست نیست. همچنین بر اساس برخی اخبار موجود شاهد برخی جا به جایی زندانیان در بندها و حتی منتقل کردن آنها به زندان ها و شهرهای دیگر هستیم. از سوی دیگر با سیر در خیابان ها و معابر پرتردد شاهد استقرار گسترده نیروهای نظامی و گشت های متعدد نیروهای انتظامی در محلات هستیم.

این اقدامات بیانگر این موضوع است که رژیم با علم به اینکه می داند خیزش آبان در راه است، درصدد تنگ کردن حلقه فشار بر مردم و ایجاد رعب و وحشت برای عدم حضور جامعه در اعتراضات آتی برآمده، و در این مسیر با دستگیری برخی فعالین و جابه جایی و انتقال زندانیان سیاسی، به دنبال قطع کردن حلقه های وصل این اعتراضات می باشد.

اما زهی خیال باطل که خیزش آبان فرد محور و گروه مدار نیست. بطن این خیزش برخاسته از خواست ملتی است که خسته از ظلم و غارت و دروغ و ریا شده اند و دیگر نمی خواهند اقلیتی بر آنها حکومت کند که با ابزار دین و قدرت، زندگی عادی را برایشان تباه ساخته و درد نان به جای آرامش و رفاه نصیبشان کرده است.

ملتی که شاهد غارت ثروت کشورشان هستند و برای رهایی از این زندان حاضرند خون بدهند تا خونشان مکیده نشود و حاضرند بازداشت و شکنجه شوند تا صدای فریادشان به گوش جهانیان برسد تا دست از معامله گری با این رژیم بردارند و به خواست ملت که همان عبور از حکومت جمهوری اسلامی است احترام بگذارند.

آبان، هرچند که برای بسیاری از خانواده ها موجب فراق و از دست دادن عزیزان شده است، اما نوید بخش راه “نوید” هایی است که برای حق خود فریاد زدند و حاضر به سرخم کردن در مقابل تزویر و ریا نشدند و جانشان ارزان نفروختند. آبان برای این ملت ماندگار خواهد شد و بساط حاکمین جمهوری اسلامی را بر خواهد چید.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram