مَجوییدم نَسب، فرزند رنج و كار، فرزند ایرانم “برای نوید افكارى، در چهلم او”   

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

مرگ او براى آزادى و رهایی كشور ایران بود، فراموشش نكنیم، یادش گرامى باد.

 

یزدان شهدایی، اول آبان ١٣٩٩

روز ٢٥شهریور ١٣٩٩، خبر اعدام نوید افكارى، ورزشكار جوان ایرانى، كه بخاطر ارسال فایل هاى صوتى و تلاشش براى لغو حكم اعدام، به چهره جهانى تبدیل شده بود، در صدر اخبار حقوق بشرى جهانى قرار گرفت. اول آبان مصادف با چهلمین روز به قتل رساندن نوید افكارى است.

نوید، قربانى دستگاه سناریوسازى و اعتراف گیرى سازمان مخوف سركوب رژیم اسلامى، مركب از اطلاعات سپاه و قوه قضاییه حاكمیت اسلامى شد. دفاعیات نوید از درون زندان و كلام موثر او براى اثبات بیگناهى خودش و مخاطب قرار دادن مستقیم مردم، موجى ایجاد كرد كه دامنه ان از مرزهاى كشور فراتر رفت و افكار عمومى جهان، وجدان هاى آگاه، نیروهاى مدافع حقوق بشر و ورزشكاران زیادى را، با خود همراه كرد. نوید به سمبل اتحاد براى لغو حكم اعدام تبدیل شد. او توانست دل مردم جهان را براى دادخواهى به چنگ آورد. تلاش هوشیارانه او براى زنده ماندن و فریاد بیگناهیش، بیش از هر زمانى نقاب از چهره جنایتكار رژیم اسلامى بر كشید و به دولت ها و ملت ها ثابت كرد، كه امكان مصالحه با چنین نظامى ممكن نیست.

نوید افكارى اعدام نشد. او در زیر زمین زندان “عادل آباد” شیراز زیر مشت و لگد عمله استبداد، به قتل رسید. سرداران سپاه با استفاده ابزارى از دستگاه قضایی، براى  انتقام از جوانان معترض ایران، حكم اعدام صادر مى كنند. “اعدام انتقام جویانه” براى بقاى حاكمیت خونریز و جبار اسلامى.

نوید افكارى توانست با پیكار انسانى خودش، با زبان ساده، درد مشترک بى پناهى زندانیان سیاسى را، در بیدادگاه هاى اسلامى فریاد بكشد و جهان را متوجه جنایت لخت و عریان اسلامى بكند. دستگاه سركوب نظام هراسیده از موج همدلى ایجاد شده بین مردم ایران و جهان كه پیوسته در حال گسترش بود، به اعدام زودهنگام نوید، دست زد.

نوید با مرگ خودش، نقطه عطفى در مبارزه ملت ایران با حكومت ولایی ایجاد كرد. خروش نوید، بى تفاوتى دولت هاى جهان نسبت به سرنوشت مردم ایران را به چالش كشید و عمق فاجعه را بر ملا كرد. مرگ او هشدارى بود به غفلت، به رخوت، به حادثه اى كه هستى ملت ما را تهدید مى كند.

نوید شعله اى شد در این روزگار تلخ، نقاب از چهره ترس آفرین مرگ برگرفت و جانش را به موج روشنایی شستشو داد.

آنچنان كه مانى بزرگ گفته بود: “در ویرانی تن او آبادى جهانى نهفته است”

مرگ او براى آزادى و رهایی كشور ایران بود، فراموشش نكنیم، یادش گرامى باد.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram