این سرنوشتی است که وضعیت اقتصادی امروز کشور، برای میلیونها کودک ایرانی رقم زده است.
گسترش فاجعهبار بیکاری و فقر، در سایه بیکفایتی و فلج کامل اقتصادی حکومت بخصوص، در پاسخگویی به وضعیت اورژانس دوران کرونا، منجر به افزایش بیسابقه آمار کودکان کار شده است.
پس از گسترش بیماری کرونا در کشور، خانوادههای زیادی به لشکر عظیم بیکاران کشور پیوستند. خانوادههای اقشار زحمتکش و کم درآمد یا خانوادههایی که پدر و مادر هر دو بیکار هستند، خانوادههایی که آسیبدیده از اعتیاد هستند، از سر ناچاری، فرزندان خود را از پشت میز مدرسه بیرون کشیده و به منظور کمک به تأمین هزینههای زندگی، به خیابانها روانه میکنند. بطور معمول این کودکان معصوم، از سوی باندهای بزهکار، در خیابانها و بر سر چهارراهها به کارهایی مثل زبالهگردی، فروش اجناس بنجل، تکدیگری، تنفروشی و … گمارده میشوند.
در شرایطی که مطابق آمارهای رسمی، آمار کودکان کار در جهان رو به کاهش است، در کشور ما و بدلیل بیکفایتی و فساد سازمانیافته درون حاکمیت، این آمار رو به افزایش بیسابقهای است. بخصوص از شروع پاندومی کرونا، شاهد افزایش بیسابقه آمار کودکان کار هستیم.
آمار کـودکان کار در کشور
چندی پیش، محمود عباسی، دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک با تأیید رشد بیسابقه آمار کودکان کار گفت: « متاسفانه آماری که از سوی دستگاهها ارائه میشود، هیچکدام درست نیست». عباسی تصریح کرد که آمار تعداد کودکان کار در دو استان سیستان و بلوچستان و خراسان فاجعهبار است.
خبرگزاری ایلنا، در گزارشی، تعداد کودکان کار در ایران را حدود دو میلیون نفر اعلام کرده اما آمار واقعی این کودکان بسیار بیشتر است. آمارهای کارشناسی غیررسمی، حکایت از وجود هفت میلیون کودک کار در ایران دارند.
بیکفایتی حاکمیت غرق در فساد و دزدی و غارتگری و در نتیجه، بروز فاجعه اقتصادی در کشور و نبود فرصتهای شغلی، منجر به شکل گرفتن جمعیت چند ده میلیونی بیکاران شده است. امری که یکی از اولین نتایج آن، محروم شدن فرزندان این خانوادههای بیکار از دنیای شیرین کودکی و درس و تحصیل و روی آوردن آنها به خیابانها و چهارراهها برای کار است. اما واقعیت این است که آنها با ورود به خیابان پا به دنیای پر فساد باندهای وابسته به ارگانهای حکومتی برای سوءاستفاده از این کودکان معصوم میگذارند و خود در مسیر بزهکاری قرار میگیرند.
این کودکان همگی از آسیبهای زیادی رنج میبرند از جمله:
بیسوادی، بازماندگی از تحصیل یا سوء تغذیه ، محرومیت از دوران شیرین کودکی، آلوده شدن به ویروس اچ آی وی، اعتیاد، افسردگی، خودزنی، خودکشی، آزارهای جنسی، و …
این سرنوشتی است که وضعیت اقتصادی امروز کشور، برای میلیونها کودک ایرانی رقم زده است.