هفتم بهمن ماه نماد واقعی اتحاد در عمل! رضا شیرازی

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

آیا هفتم بهمن ماه که بازنشستگان دوباره در شهرهای گوناگون به راه خواهند افتاد تا فریاد برآرند که نان و سلامت را از ما دریغ و دزدی های نجومی به راه انداخته‌اید، از سوی دیگر اقشار ستمدیده جامعه حمایت خواهند شد یا خیر؟

 

رضا شیرازی، عضو کارگروه کارگران، مزدبگیران و فرودستان شورای مدیریت گذار

کارگران و فرهنگیان، مزدبگیران و کارمندان  دیروز ، بازنشستگان امروزند. که در اساس بعد از سالها کار و زحمت حال باید در آرامش و به دور از فقر زندگی کنند.

بدون شک ما همه از این گردونه گذر خواهیم کرد. از این بابت تامین سلامت و معیشت بازنشستگان نشان از جامعه سالم و حکمرانی عادلانه است. امری که در ایران امروز یک آرزوست و ما همه خوب می دانیم که سازمان تامین اجتماعی و همه سازمانهای تابعه آن -شستا – و کلا همه صندوق های بازنشستگی در زیر سیطره مافیای ثروت و قدرت جمهوری اسلامی ست. حال آنکه چنین ثروتی را نیروی کار ایران تولید و در حال حاضر اجازه بهره برداری از آن را ندارد.

باور کنید که در پیکر بندی جنبش اجتماعی ایران، نقش کارگران و فرهنگیان و پرستاران و … دیروز، کمتر از نیروی کار امروز نیست. چرا که نزدیک به دو و نیم میلیون از جمعیت کشورمان را بازنشستگان تشکیل می‌دهند که به رغم حقوق ناچیز، مشکل بیمه سلامت، نه تنها کماکان مجبورند در سنین بالا همچنان کار کنند، به کله در عین حال مخالف وضع موجود و آگاه به حقوق خود و آماده حضور در تجمعات خیابانی اند.

همین عنصر اعتراض به وضع موجود در میان اقشار بازنشسته نشان از انباشت تجربه است که شاید کمتر موردی را بتوان در کشورهای توسعه یافته و یا در حال توسعه نظیر ترکیه و هند مشاهده کرد که بازنشستگان پیاپی تجمعات اعتراضی دایر کنند.

حال باید دید که آیا هفتم بهمن ماه که بازنشستگان دوباره در شهرهای گوناگون براه خواهند افتاد تا فریاد برآرند که نان و سلامت را از ما دریغ و دزدی های نجومی به راه انداخته اید، از سوی دیگر اقشار ستمدیده جامعه حمایت خواهند شد یا خیر؟

نصراله دریابیگی (رئیس کانون بازنشستگان تامین اجتماعی مازندران و عضو کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی کشور) درباره مطالبات بازنشستگان گفت:

«ما خواهان حضور بازنشستگان در خیابان‌ها نیستیم. و … » چنین درخواستهایی آب در هاون کوبیدن است و هرگز ببار نخواهد نشست. چون بازنشستگان پی برده اند که تنها شیوه موثر حضور در خیابان است، حال آنکه توانسته‌اند به رغم همه مشکلات و موانع، از طریق راه کارهای واقعی و ارتباطات دنیای مجازی، محافل و تجمعات مستقل خود را ایجاد کنند، حال که پی برده‌اند که با تکیه به اتحاد و یکپارچگی می توانند مطالبه گری را پیگیرند و بدان اصرار کنند، می بینند که اعضای کانونهای بازنشستگان به طرق گوناگون تقلا می کنند که آنان را منصرف نمایند.

ما همه خوب می دانیم که بدنه اجتماعی اقشار بازنشسته در یک روند و در خیابان پی برده‌اند که تشکلات رسمی صرفا بدنبال منافع حاکمیت اند و بس. از طرفی همگان می دانند مطالبه گری، سپهر اجتماعی ایران را در برگرفته است تا جائیکه مطالبات جوانان بیکار همین دیروز در  روستای شهرویی از توابع بهبهان، نشان داد که جنبش در ایران از نیروی اجتماعی گسترده ای برخوردار است و همین نیرو در بزنگاه نه بدنبال شورشی کور، که با نفی استبداد دینی، دوباره سربلند خواهد کرد و از این بابت اعتراضات پیاپی بازنشستگان یکی از کانونهای اصلی جنبش اجتماعی و در خیزش سراسری ملت علیه حاکمیت همچنان موثر است. بنابر این اعلام همبستگی با مطالبات به حق اقشار بازنشسته و در صورت امکان حضور در تجمع هفتم بهمن ماه یکی از راههای تقویت اتحاد در عمل است.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram