یزدان شهدایی، عضو شورای مدیریت گذار:
«شرکت در انتخابات یک عمل سیاسی است و اساسا رای دادن از حقوق سیاسی-مدنی یک جامعه است. عدم شرکت در انتخابات هم معنای سیاسی دارد و به معنای موافق نبودن با انتخابات یا نظام است. در ایران بازی به این شکل رقم خورده که نظام جمهوری اسلامی طی این سالها از انتخابات برای تایید و فروختن مشروعیت خود به جامعه استفاده کرده و طبیعتا نزول در حقیقت مشروعیت نظام و یا عدم شرکت مردم برای جمهوری اسلامی معنای زیادی دارد.»
«این حادثه بعد از دیماه ۹۶ و بعد از آبان ۹۸ وارد فاز جدیدی شد و جمهوری اسلامی به این اطمینان رسیده که این بازی نمایشی چهل ساله دچار افول شده و شکافی بین حکومت و ملت به وجود آمده است. اکنون آن پایگاه سنتی و ایدئولوژیک نظام شکسته شده و مردم به طور سابق در این بازی شرکت نمیکنند؛ حتی بدنه حاکمیت نیز با ترعیب و ترغیب به رای دادن روی میآورند.»
«گفتمان اصلاحطلبی که در شرایط خاصی از وضعیت سیاسی ایران و با آغاز ریاست جمهوری محمد خاتمی به وجود آمده بود اکنون شکست خورده و تاریخ مصرف آن گذشته است. جریان اصلاحطلبی در ایران، اصلاحطلبی حکومتی است و همیشه به عنوان سوپاپ اطمینان نظام عمل کرده است.»
«بعد از جنبش ۸۸، ما شاهد یک جنبش اجتماعی هستیم که دیگر در چارچوب معادلات سیاسی جناحهای نظام نمیگنجد؛ جامعه ارزش مدرنی را از حقوق اجتماعی و مدنی دنبال میکند و سال ۹۶ مصادف با قطع امید تمام جنبشهای اجتماعی از اصطلاحات است. بنابراین اصلاحات در جمهوری اسلامی یک گفتمان فاقد مشروعیت و مرده است. اصلاحات اکنون وجاهتی ندارد و در طی این سالها فقط باعث طولانی شدن عمر نظام شده است. اکنون آنچه که بر دوش اپوزیسیون برانداز قرار دارد اینست که با یک اتحاد عمل، انتخابات بعدی را حربهای کنند تا تبدیل به یک رفراندم بزرگ علیه جمهوری اسلامی شود.»
