محمود علوی وزیر اطلاعات دیشب در مصاحبه ای تلویزیونی تصریح کرد که “عامل تدارک” ترور محسن فخری زاده از “اعضای نیروهای مسلح” بوده است. معنای اجتناب ناپذیر این تصریح آن بود که نه تنها سپاه پاسداران در حفاظت فیزیکی از آقای فخری زاده ناتوان بوده، که تدارک کننده ترور هم فردی نظامی بوده (قاعدتا سپاهی بوده که وزیر جرات نام بردن از نهاد او را نداشته). با توجه به این اعلام جدید، بازخوانی برخی واکنش های سخنگویان سپاه پس از ترور محسن فخری زاده مفید خواهد بود. سخنگویانی که علیالظاهر، بعضا می خواستند اثبات کنند که به لحاظ امنیتی اتفاق خاصی نیفتاده یا اگر افتاده ربطی به مسئولان حفاظت از قربانی نداشته است.
در یک واکنش خبرساز پس از ترور، رمضان شریف سخنگوی سپاه، در ۱۵ آذر گفت: “ترور یک دانشمند در خیابان آن هم با دستگاه ماهوارهای نمیتواند امنیت ما را خدشهدار کند و در عین حال اگر در جایی اشراف اطلاعاتی ما مشکل دارد باید آن را جبران کنیم.” سرتیپ شریف حتی با ذکر اینکه اسرائیل از ۲۱ سال قبل به دنبال ترور محسن فخری زاده بوده، ترور نشدن او در این مدت را سند موفقیت سپاه دانست: “۲۱ سال فرزندان این ملت از این گوهر ارزشمند حفاظت کردند… ۲۱ سال تلاش آنها خنثی شد و درنهایت با بهرهگیری از امکانات فنی توانستند یک ترور موفق را انجام دهند.” که گویی یعنی ترور آقای فخری زاده بعد از۲۱ سال، چه بسا باید موجب قدردانی از سپاه هم باشد.
اسماعیل کوثری مشاور فرمانده کل سپاه، در ۲۱ آذر یک قدم جلوتر رفت و مدعی شد که در گذشته تعداد زیادی از سوء قصدهای مشابه خنثی شده ولی خبرش انتشار نیافته: “در همین چند سال اخیر تعداد زیادی از این گروهها و افراد که میخواستند عملیاتهای مختلف انجام دهند را شناسایی و دستگیر کردیم البته نمیتوانیم آنها را بگوییم.” وی در توضیح ادعای خود، به این توجیه متوسل شد که: “تیمهایی که دستگیر میشوند، برای اینکه تیمها و افرادی که با آنها در ارتباط هستند را شناسایی کنیم نمیتوانیم اعلام کنیم.” توجیهی که ظاهرا قرار بود معنی بدهد که سازمانهای امنیتی خارجی، تا چند سال بعد از “دستگیری” تیم های متعدد خود از ماجرا بی خبر میمانند، و درنتیجه نظام هم چنین دستگیری هایی را اعلام نمیکند تا این بیخبریها ادامه بیابد.
یک محور جداگانه در توجیهات فرماندهان سپاه پاسداران را، ادعای قابل مهار نبودن ترور تشکیل می داد. مثلا در ۱۶ آذر علی فدوی جانشین فرمانده سپاه تعریف کرد: “تیربار ماهوارهای و آنلاین کنترل میشده و تروریستی در صحنه نبوده، ۱۳ تیر از تیربار شلیک شده است؛ تیربار با دوربین پیشرفته روی چهره شهید فخری زاده زوم بوده است و از هوش مصنوعی کمک گرفته بودند.” محمد باقری رئیس ستادکل نیروهای مسلح، به فاصله ای اندک ماجرای ترور ماهواره ای را با افزودن سلاح های لیزری به داستان تکمیل کرد. ۱۹ آذر، محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت در جلسه مجمع، آقای باقری گزارش داده عوامل ترور “با استفاده از فناوریهای پیشرفته و استفاده از سلاحهای لیزری و هوشمند که با ماهواره هدایت میشد توانستهاند عملیات خود را با موفقیت انجام دهند”. آقای رضایی شرح داد که طبق اعلام محمد باقری سلاح “استفاده در ترور شهید فخری زاده مورد استفاده ارتش ناتو است”.
پیچیدگی روایت ها در مورد لحظه ترور، وقتی افزایش مییافت که در شامگاه ۱۴ آذر، مهدی فخری زاده تاکید داشت پدرش با “۴ یا ۵ گلوله از فاصله خیلی نزدیک یعنی فکر کنم فاصله ۴ یا ۵ متری” کشته شده است. منظور از کشته شدن آقای فخری زاده از “فاصله ۴ تا ۵ متری” هر چه بود، با گزارشهای قبلی در مورد حضور نداشتن عوامل ترور در محل واقعه هماهنگ نبود. روایتی که علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی، در اظهارات ۱۰ آذر خود با تاکید بر آن گفته بود اگرچه “هیچ فردی در صحنه حضور نداشت” اما “سرنخهایی وجود دارد”. آقای شمخانی، در ادامه، ابهام جدیدی را هم به ماجرا اضافه کرده بود: “کسی که این طراحی را کرده برای ما مکشوف است، کیست و سابقه اش چیست. حتماً منافقین نقش داشتند و عنصر جنایتکار این امر هم رژیمصهیونیستی و موساد است.”
برای مطالعه ادامه روایت، این مطلب قدیمی را ملاحظه بفرمایید:
https://www.bbc.com/persian/iran-features-55300584
@HosseinBastaniChannel
