بیانیه کارزار نه به جمهوری اسلامی به درستی نشان داد که تجربه سیاسی ملت ایران به خصوص طی چند خیزش و قیام آبان ماه نود و هشت، به برگ و بار نشسته و گذر از جمهوری اسلامی در میان کثیری از اقشار جامعه گسترش یافته است.
رضا شیرازی
شاید برای نخستین بار است که بخشی از جریانات گوناگون جنبش سیاسی، شخصیت های هنرمند، متفکر، کشنگران مدنی و سیاسی مخالف نظام تبعیض و سرکوب در ایران، بیانیه ای مشترک صادر کردند و به رغم همه اختلافات، نشان دادند که قادرند در یک صف واحد علیه دشمن مشترک در تقویت مبارزات مدنی داخل کشور و گذار محور هم صدا شوند.
شاید کمتر کسی تصور می کرد که بتوان چنین بیانیه ای با امضاء نزدیک به هفتصد تن سامان داد به شکلی که طی همین چند روز شاهد بودیم که از داخل کشور هم به این کارزار پیوستند و روشن شد که همبستگی ملی و سراسری علیه جمهوری فساد و تباهی ممکن و میسر است.
بیانیه کار زار نه به جمهوری اسلامی به درستی نشان داد که تجربه سیاسی ملت ایران به خصوص طی چند خیزش و قیام آبان ماه نود و هشت، به برگ و بار نشسته و گذر از جمهوری اسلامی در میان کثیری از اقشار جامعه گسترش یافته است.
بنابر این جامعه برای قیامی سراسری آماده می شود و دشمن ملک و ملت تنها یک راه بیشتر ندارد و آن عقب نشینی ست هر چند که به ظاهر شمشیر را از رو بسته ، اما شیوه نافرمانی مدنی و روش مبارزات خشونت پرهیز که روز بروز گسترش می یابد، راهی برای جمهوری اسلامی جز اضمحلال باقی نگذاشته است.
بنابر این کارزار نه به جمهوری اسلامی در کف خیابان گسترده تر خواهد شد و به برگ و بار خواهد نشست به همین دلیل حال جنبش سیاسی باید بتواند بدیل جمهوری اسلامی را بطور روشن و واضح طراحی کند و در دستور کار قرار داد تا ملت زحمتکش و ستمدیده ایران به خوبی بداند که در نفی جمهوری فساد و آخوندی، چشم انداز برای فردای جامعه ایران چیست و کدام است؟
