علت بی‌ثمری نامگذاری‌های برای هر سال جدید توسط رهبر جمهوری اسلامی، شخص خود اوست!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از اقتصاد کشور در اختیار دستگاه‌ها و نهادهایی است که زیر نظر رهبری اداره می‌شود و قوای سه‌گانه زیرنظر رهبری است و منویات ایشان به اشکال مختلف از جمله در سیاست‌های کلی نظام تجلّی می‌یابد و سازمان‌ها و نهادها و دستگاه‌های فراوانی زیر نظر مستقیم ایشان اداره و جماعتی اصرار دارند که قاطبه مردم و مسئولان مطیع اوامر و منویات رهبری هستند، در این‌ صورت این سوال مطرح می‌شود که چرا نامگذاری‌های هرسال نتیجه عکس داده و یا اساسا تاثیرگذار نیست!؟ براستی مشکل کجاست؟

عنوان اصلی یادداشت: «نامگذاری های بی‌ثمر؟»

«مقام رهبری» بیش از دو دهه است که در لحظه تحویل هرسال، اقدام به نامگذاری آن سال می‌نمایند. نامگذاری سال‌های ۹۹-۷۸ بشرح زیر بوده است:

سال ۱۳۷۸؛ «سال امام خمینی»
سال ۱۳۷۹؛ «سال امام علی(ع)»
سال ۱۳۸۰؛ سال اقتدار ملی و اشتغال‌آفرینی»
سال ۱۳۸۱؛ سال عزت و افتخار حسینی»
سال ۱۳۸۲؛ «سال خدمت‌گذاری»
سال ۱۳۸۳؛ «سال پاسخگویی»
سال ۱۳۸۴؛ «سال همبستگی ملی و مشارکت عمومی»
سال ۱۳۸۵؛ «سال پیامبر اعظم(ص)»
سال ۱۳۸۶؛ «سال اتحاد ملی، انسجام اسلامی»
سال ۱۳۸۷؛ «سال نوآوری و شکوفایی»
سال ۱۳۸۸؛ «سال اصلاح الگوی مصرف»
سال ۱۳۸۹؛ «سال همت مضاعف و کار مضاعف»
سال ۱۳۹۰؛ «سال جهاد اقتصادی»
سال ۱۳۹۱؛ «سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی»
سال ۱۳۹۲؛ «سال حماسه‌ی سیاسی و حماسه‌ی اقتصادی»
سال ۱۳۹۳؛ «سال اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی»
سال ۱۳۹۴؛ «سال دولت و ملت، همدلی و همزبانی»
سال ۱۳۹۵؛ «سال اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل»
سال ۱۳۹۶؛ «سال اقتصاد مقاومتی: تولید- اشتغال»
سال ۱۳۹۷؛ «سال حمایت از کالای ایرانی»
سال ۱۳۹۸؛ «سال رونق‌تولید»
سال ۱۳۹۹؛ «سال جهش تولید»

پرواضح است که همه این نامگذاری‌ها با هدف جهت دادن به سیاست‌های اجرائی و عملکرد مسئولان حکومتی و توجه دادن و تشویق توده مردم به تحقق این شعارهاست.

با کمی دقت مشخص می‌شود که بجز تعداد انگشت‌شماری از سال‌ها که نامگذاری آنها سمبلیک و جنبه شعاری داشته، ماهیت بقیه نامگذاری‌ها معطوف به سیاست‌های اقتصادی و فرهنگی بوده است.

براین اساس اگر این نامگذاری‌ها از پشتوانه لازم برخوردار و منطبق با واقعیات و اهداف تعیین شده آن بود، لاجرم از سال ۷۸ به این‌سو باید شاهد رشد تولید، افزایش اشتغال، کاهش نرخ بیکاری، افزایش ارزش پول ملی، افزایش بهره‌وری اقتصاد و کاهش تورم، فقر و فساد و در عین‌حال افزایش رفاه عمومی و نیز انسجام و اتحاد ملی و پیوند هرچه بیشتر میان مردم و حکومت در کشور می‌بودیم.

اما شواهد و آمارهای اقتصادی موجود، نشان می‌دهد که نه تنها در زمینه‌های مذکور تحولی صورت نگرفته، بلکه در اغلب موارد شاهد پسرفت هم بوده‌ایم.

با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از اقتصاد کشور در اختیار دستگاه‌ها و نهادهایی است که زیر نظر رهبری اداره می‌شود و قوای سه‌گانه زیرنظر رهبری است و منویات ایشان به اشکال مختلف از جمله در سیاست‌های کلی نظام تجلّی می‌یابد و سازمان‌ها و نهادها و دستگاه‌های فراوانی زیر نظر مستقیم ایشان اداره و جماعتی اصرار دارند که قاطبه مردم و مسئولان مطیع اوامر و منویات رهبری هستند، در این‌ صورت این سوال مطرح می‌شود که چرا نامگذاری‌های هرسال نتیجه عکس داده و یا اساسا تاثیرگذار نیست!؟
براستی مشکل کجاست؟
@akbaralami

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»