مریم اکبریمنفرد، پس از حدود ۱۲ سال حبس بیوقفه، نوزدهم اسفند سال ۹۹ به زندان سمنان تبعید شد. او که در دیماه ۸۸ دستگیر و به پانزده سال زندان محکوم شد، یکی از قدیمیترین زنان زندانی سیاسی ایران و یادگار و بازماندهی خانوادهایی است سیاسی که بهای بسیار سنگین اعدام چهار فرزندشان را پرداختهاند و در تمامی این سالها همواره با اعمال انواع فشارها و محدودیتها مواجه بوده است، همانند محرومیت از حتی یک روز مرخصی!
مریم اکبریمنفرد در روزهایی تبعید شد که همانند هر سال با تمام وجود مقدمات مراسم نوروز را تدارک میدید. او ستون محکمی بود که شور و نشاط بیدریغ٬ و انگیزه و عشق به مقاومت را در بند میدمید. ما با بهت و ناباوری شاهد رفتن زنی پاکباخته و استوار بودیم که بی هیچ تزلزلی و با همان روحیهی پر شور همیشگی، با لبی خندان، چشمانی درخشان و سرود خوان بار سفر بسته، وداع کرد و رهسپار تبعیدگاه شد.
ما زندانیان سیاسی بند زنان اوین، با هر عقیده و باوری که داریم مریم را به فراخور لحظه لحظههای همزیستیمان به استقامت و بردباری، عزم و اراده و شخصیت مبارز، خستگیناپذیری، بیگانگی با عادت و روزمرگی و عطشی سیریناپذیر برای خواندن و آموختن شناختهایم.
ما با یادآوری مقاومت مریم در برابر تمامی دشواریهایی که او و خانوادهاش در راه دادخواهی و عقاید و باورهایشان متحمل شدهاند، با شادمانی از آنکه اقبال همراهی با زنی بزرگ چون او را داشتهایم٬ ضمن احترام به او٬ سلوک و مَنشش، سر بلندی و استواری روز افزون او را آرزومندیم.
زهرا زهتابچی، فاطمه مثنی، زینب همرنگ، ناهید فتحعلیان، ارس امیری، سپیده کاشانی، نیلوفر بیانی، حدیث صبوری، رویا ایزد پناه، راحله احمدی، عالیه مطلبزاده، آرزو قاسمی، پریسا رفیعی و آتنا دائمی/ روز یکشنبه ۲۴ اسفندماه ۱۳۹۹/ بند زنان زندان اوین.
