سند بیست و پنج ساله ایران و چین بیش از آنکه برای حکومت ایران عبرت از عملکرد شرکتهای چینی باشد نمایانگر جهالت حکومت از ناکارآمدی شرکتهای چینی است.
حداقل هفت پروژه مهم در ایران در طی بیست سال اخیر نیمه تمام رها شده است.
١) در میدان نفتی آزادگان که با عراق مشترک است. وقتی که ژاپنیها بهرغم قراردادشان از ایران خارج شدند، چینیها فعالیت خود را در سال ۱۳۸۹ کلید زدند. اما پس از چهار سال از ۱۸۵ چاهی که قرار بود احداث کند فقط ۷ حلقه حفاری شد. در نتیجه ایران قرارداد را لغو کرد و چینیها دست از پا دراز تر رفتند. اما چینیها نقشه میدان آزادگان را به عراق دادند. اکنون تولید نفت ایران در آنجا حدود ۲۵ هزار بشکه و تولید عراق در بخش عراقی (حوزه مجنون) حدود ۲۸۰ هزار بشکه است!
٢) در پروژهای دیگر چینیها متعهد شدند طی یک قرارداد سنگین به مبلغ ۴/۲ میلیارد دلار پالایشگاه آبادان را نوسازی کنند. اما با آغاز تحریمها از این پروژه خارج شدند.
٣) مورد دیگر ساخت سد نسبتأ بزرگ طالقان است که چینیها باید همراه با پیمانکاران ایرانی آن را میساختند. اما در عمل، پیمانکاران ایران را کنار گذاشته و حتی رانندهها و خدمه خود را نیز از چین آوردند. تاجایی که(۱۳۹۰) شورای تامین استان البرز از حضور شرکت چینی ابراز نگرانی کرد و خبرگزاری مهر نوشت: “شرکت چینی که پروژه عمرانی را با قیمت ارزان در ایران به اتمام میرساند، طرح و نقشه پروژه را با قیمت بسیار بالاتر به دشمنان ایران از جمله اسرائیل به فروش میرساند”.
٤) مورد دیگر راهآهن بجنورد به گرگان است که چینیها در حدود ۹ میلیارد یورو برابر با ارزش تونل زیردریای مانش(بزرگترین پروژه ساختمانی قرن بیستم) پیشنهاد دادند. البته این نرخ گران را دولت ایران نپذیرفت.
٥) قطار تندروی مسیر ۴۰۰ کیلومتری تهران به قم و اصفهان به عنوان اولین خط تندروی ایران دیگر پروژه مورد نظر چینیها بود. اما نیمهکاره متوقف شد. آنها همچنین از پروژه قطار تندروی تهران-مشهد نیز بنا به دلایلی نامشخص خارج شدند.
٦) ساخت بزرگترین کارخانه کاغذ از ضایعات نیشکر در جنوب، پروژه دیگری بود که به جایی نرسید و نمره کارنامه چینیها را منفی کرد.
٧) پروژه نورد گرم شماره۲ فولاد مبارکه نیز به سرانجام مناسبی نرسیده است.
حالا اين پرسش اساسى مطرح است،که چرا در چنین شرایطی على رغم عملكرد ضعيف و معنادار چینیها در اقتصاد ايران بايد قرارداد مهمی با این حجم از سرمایهگذاری بین ایران و چین منعقد شود؟ پاسخ مشخص است حکومت ورشکسته اسلامی با حراج ایران در پی افزودن به عمر پایان یافته خود است.
هم اکنون که این مقاله را مینویسم هیات روسی در حال آمدن به ایران است تا قرار داد موسوم به کنوانسیون خزر را که ایران را از حقوق دریای خزر محروم میکند منعقد نماید.
حكومت اسلامى ايران بعد از ٤٢ سال به پايان كار خود نزديك است و مانند يك غريق براى نجات خود حاضر است تمام كشور ايران را با خود غرق كند! آنچه مىماند نقش شهروندان ايران و همت و اراده ملى آنان براى نجات اين تمدن باستانى است.
نه به جمهورى اسلامى تبلور خواست و عزم ما ايرانيان براى پيان دادن به حكومت دزد سالمان دين فروش است. آزادى و يك زندگى انسانى فقط با گذر از اين نظام فاسد و جنايتكار ميسر است.
