درپی اعتراضات و نامه نگاریها و شکایتهای پی در پی معلمان دانشسرایی از وزارت آموزش و پرورش به دیوان عدالت اداری ، که از اسفند سال ۹۹ به خاطر “عدم احتساب فاصله ی خدمتی پس از فراغت از دانشسرا تا زمان به کار گیری” آنان آغاز شده بود ، بالاخره این اعتراضات در ۲۸ فروردین ۱۴۰۰ با یک تجمع گسترده از معلمان دانشسرایی سراسر کشور در جلوی دیوان عدالت اداری و وزارت آموزش و پرورش به اوج خود رسید.
در این تجمع معلمان متحصن با شعارهای خود اعلام کرده بودند ، که اگر تا آغاز روز معلم(۱۲ اردیبهشت ) به خواسته ی آنان پاسخ مثبت داده نشود ،و فاصله ی خدمتی آنان جزو سنوات خدمتی آنان طبق قانون محاسبه نشود ، کلاسهای درس را تعطیل نموده،و به تحصنات خود ادامه خواهند داد .
خوشبختانه درپی یکدلی و همبستگی این معلمان نتیجه ی این اعتراضات با پاسخ مثبت بدون قید وشرط به بارنشست ودیوان عدالت اداری طی جلسه ای که در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ با حضور قضات دیوان عدالت اداری ،نمایندگان صندوق بازنشستگی کشور، وزارت آموزش و پرورش و ۴ تن از نمایندگان معلمان دانشسرایی و معترض ، در محل دفتر دیوان عدالت اداری برگزار شد، قضات دیوان عدالت ادرای، حکم به محکومیت وزارت آموزش و پرورش صادر نموده . آموزش و پرورش را مکلف کردند که در اسرع وقت از طریق بخشنامه ای سراسری اعلام نماید که فاصله ی خدمتی این معلمان طبق قانون جزو سنوات خدمتی آنان به حساب آورده می شود.
و بنا به توافقات انجام شده بین 4 طرف گفتگو(دیوان عدالت اداری / وزارت آموزش و پرورش / نمایندگاه صندوق بازنشستگی کشور و نمایندگان معلمان معترض ) نتیجه ی عملی این جلسه به طرفین دعوی ابلاغ خواهد شد.
به امید پیروزیهای بیشتر در سایه ی همدلی، همبستگی و همراهی در اعتراضات
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
