مصطفی تاجزاده با انتشار یک بیانیه کاندیداتوری خود را برای انتخابات ریاست دولت جمهوری اسلامی در خرداد ۱۴۰۰ اعلام کرده است. وی در بیانیه اعلام کاندیداتوری، خود را اینگونه معرفی می کند: «سیدمصطفی تاجزاده، شهروندی از تبار مشروطهخواهان و اصلاحگران با استمداد از روح پاک شهیدان عدالت و آزادی وارد میدان انتخابات ریاستجمهوری میشوم، برای تغییر و برای اصلاحات ساختاری، رویکردی و رفتاری.»
مصطفی تاجزاده در ادامه این بیانیه، شعارهای انتخاباتی خود را نیز اینگونه اعلام می کند:
- «میآیم تا از حقوق محرومان، بهویژه کارگران و معلمان و همهی حقوقبگیران ثابتی دفاع کنم که فشار تحریم و خودتحریمی و بیکفایتی، قامتشان را خم کرده، سلامت و عزت آنها را نشانه رفته است.
- میآیم تا هر که شناسنامه ایرانی دارد، مالیات میدهد و حق رای دارد، صرفنظر از عقاید و سلایقش، از حقوق کامل شهروندی بهره برد.
- میآیم برای رفع تمام اشکال تبعیض از زنان.»
در همین چند خط اول از بیانیه، تناقض بزرگی در دیدگاه های مصطفی تاجزاده دیده می شود. وی خود را مشروطه خواه و اصلاح طلب معرفی می کند. اما مشروطه خواهی آقای تاجزاده از نوع مشروطه خواهان در انقلاب مشروطه که سلطنت و پادشاه را مشروط به قانون می خواستند، نیست. در واقع همانطور که تئوریسین جریان اصلاح طلبی، سعید حجاریان، بارها گفته است، هدف جریان اصلاح طلبی مشروط کردن ولایت مطلقه فقیه است. بنابراین ایشان نیز در حقیقت یک مشروطه خواه نظام ولایت فقیه است، به عبارت دیگر: «مشروعه خواهی مشروطه طلب»!
اما از این تناقض بزرگ که بگذریم، اعلام کاندیداتوری آقای تاجزاده نه تنها تنور انتخابات را گرم نخواهد کرد بلکه به منزله باروتی در تنور انتخابات و بطور کلی کل نظام عمل خواهد نمود.
۱- اعلام کاندیداتوری آقای تاجزاده ظاهرا قبل از تصمیم نهایی جبهه اصلاح طلبان صورت گرفته است. بنابراین پیش می بینی می شود که این اعلام کاندیداتوری منازعه ای جدی در طیف اصلاح طلبان ایجاد نماید. زیرا با توجه به اینکه اصلاح طلبان امیدی به تایید صلاحیت تاجزاده توسط شورای نگهبان قانون اساسی جمهوری اسلامی ندارند، به سختی بتوانند روی شخص ایشان اجماع کنند؛ و بنابراین ممکن است کاندید دیگری را معرفی نمایند. در چنین شرایطی اگر آقای تاجزاده از کاندید مورد نظر اصلاح طلبان حمایت کند، شعارهای انتخاباتی خود را زیر سوال برده است و اگر انتخابات را بدلیل رد صلاحیت خود تحریم نماید، اصلاح طلبان مانند خود را بطور کامل زمین گیر خواهد کرد. در نتیجه این وضعیت، مانده ته اعتبار اصلاح طلبان در نزد عده ای که هنوز امیدی به آنها دارند بطور کلی از بین خواهد رفت.
۲- بر فرض محال آقای تاجزاده مورد تایید شورای نگهبان قرار گرفت و ایشان توانست وارد انتخابات بشود. اما با توجه به اینکه اکثریت غالب مردم ایران تکلیف خود را نسبت به این حکومت روشن کرده اند و به اشکال مختلف «نه به انتخابات» و «نه به جمهوری اسلامی» گفته اند، به احتمال زیاد ایشان رای نخواهد آورد و کاندید اصولگرایان از صندوق رای بیرون خواهد آمد؛ و یا مانند دوره دوم انتخابات ریاست دولت در دوران احمدی نژاد، کاندید اصولگرایان با مهندسی انتخابات از صندوق بیرون آورده خواهد شد. در چنین شرایطی نیز مانده ته اعتبار اصلاح طلبان در نزد عده ای که هنوز امیدی به اصلاح طلبان دارند نابود خواهد شد.
۳- باز هم بر فرض بسیار محال ایشان پیروز انتخابات شد و ریاست دولت را در دست گرفت. در شرایطی که مجلس بطور کامل در دست اصولگراها و سپاه است و بیت خامنه ای دربست مجلس را در دست دارد، آیا آقای تاجزاده موفق خواهد شد که وزرای مورد نظر خود را برگزیند؟ قطعا خیر. بنابراین یا باید استعفا بدهد و یا وزرای مورد تایید مجلس و خامنه ای را قبول کند. در این وضعیت، آخرین میخ بر تابوت اصلاح طلبان زده خواهد شد.
بنابراین ورود آقای تاجزاده به انتخابات ریاست جمهوری تنور انتخابات را گرم نخواهد کرد، بلکه به منزله باروت در تنور انتخابات عمل خواهد نمود که در درجه اول اصلاح طلبان و کلیت نظام را دچار تنش جدی خواهد کرد، و در درجه دوم فروپاشی جمهوری اسلامی را تسریع خواهد نمود.
