پس از مراسم رسمی رونمایی از برجام در تاریخ ۲۳تیر۹۴ که با حضور وزرای خارجه ایران، اتحادیه اروپا و ۱+۵ که توسط دبیرکل وقت سازمان ملل به عنوان یکی از بزرگترین دستاوردهای بین المللی دیپلماسی نامیده شد در چند یادداشت یادآور شدم که لاوروف وزیر خارجه روسیه غایب مراسم بود نکته کلیدی و مبهمی که بالاخره پس از حدود هفت سال توسط دکتر ظریف وزیر خارجه ایران بعنوان نمونه کارشکنی و خیانتهای پیدرپی روسیه علیه ایران رمز گشایی شد.
مصاحبه سه ساعته وزیر امور خارجه ایران حاوی چند نکته درمورد عملکرد فرصت طلبانه روسها است.
اول، روسیه همراه چین در جمع اعضای دائم شورای امنیت به تمام قطعنامه های ضد ایرانی رای مثبت داده و در تحمیل فلاکت امروز به مردم ایران هیچ تفاوتی با آمریکا، انگلیس و فرانسه ندارد.
دوم، روسیه و چین برخلاف آمریکا، انگلیس و فرانسه همزمان با رای مثبت به قطعنامه های تحریمی علیه ایران به نمایش دوستی و چپاول منابع محدود ایران هم مشغول بودند. روسیه پروژه نیروگاه بوشهر را بهجای پنج سال طی ۲۰سال و هزینه چندبرابری و۲۰٪ ظرفیت اسمی کمتر انجام داد و در سایه ترامپ به راحتی قرارداد دو نیروگاه دیگر را مانند قرارداد تامین همیشگی میلههای سوخت هستهای را در اختیار گرفت چنانچه چین تقریبا در تمام زمینههای اقتصادی جایگزین آمریکا، فرانسه، انگلیس، ژاپن، آلمان، ایتالیا، کره جنوبی حتی مالزی در ایران شده و پس از ۲۵ سال تاخیر، اجرای پروژه تهران – شمال را در مرحله آغاز و مقدماتی رها کرد. بنابر اظهار دکتر ظریف اولا روسیه برای شکست مذاکره ایران و ۱+۵ درسال ۹۴ تمام قد تلاش کرد.. دوما روسیه با همراهسازی فرانسه در تلاش بود تا علیرغم برجام پرونده هستهای ایران ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل باقی مانده و ایران موظف باشد تا هر شش ماه برجام را برای راستی آزمایی به شورای امنیت ارایه دهد.
سوم، روسیه در عصبانیت از موفقیت ایران در قبولاندن برجام ایرانی به ۱+۵ از حضور در مراسم پایانی و رونمایی از برجام امتناع و محل مذاکره را ترک کرد.
چهارم، ما بنابر اظهار دکترظریف، روسیه اخیرا نیز با ایجاد التهابهای پی درپی تلاش کرد مذاکره وین را متوقف کند.
بنابر تاکید دکتر ظریف، روسیه صرفا پس از برجام، ملاقات پوتین با سردار سلیمانی را با پیگیری مستمر وزیر خارجه پذیرفت، ضمن اینکه عملا اراده روسیه در مورد کیفیت حضور ایران در سوریه مورد پذیرش قرار گرفت.
روسیه علاوه بر مشارکت در جنایت داعش علیه مدافعین حرم مستقر در منطقه خانطومان هرگز در برابر ۲۰۰ مورد تهاجم اسرائیل به نیروها و پایگاههای ایرانی اقدام دفاعی نداشته و به ایران هم اجازه استقرار سامانه ضد هوایی مستقل نداده است.
روسیه علیرغم قرارداد فروش وتحویل سامانه اس۳۰۰ به ایران، صرفا پس از برجام، با تاخیر ۱۲ ساله وهمزمان با واگذاری سامانه پیشرفته اس۴۰۰ به عربستان و ترکیه و اعلام عدم فروش اس۴۰۰ به ایران، حاضر به تحویل غیرمنظم سامانه اس ۳۰۰ به ایران شد که در موضوع شناسایی هواپیمای مسافری اوکراین عملا فاقد کارایی لازم بود.
روسیه بهبهانه پرتاب چند موشک دور برد به سمت مواضع داعش در سوریه عملا امتیاز بهرهبرداری غیر نظامی از دریای خزر، استفاده از نظامی از فضای ایران و استقرار موقت جنگنده بمب افکنهای روسی در پایگاه هوایی همدان را به دست آورد یعنی روسیه به بهانه داغش در سوریه حریم آبی، هوایی و خاکی کشورمان را بی هیچ مابه ازاء قابل قبولی در اختیار گرفت.
روسیه و چین حتی علیرغم تحمل انواع تحریم اقتصادی آمریکا تحت هیچ شرایط حاضر به نقض تحریم آمریکا علیه ایران نشدند و چنانچه بزرگترین دارایی مالی ایران در چین قرار داشته و روسیه به راحتی بازار نفت و گاز ایران را در اختیار گرفت و روسیه اوپک گازی طراحی ایران را عملا به تملک در آورده است، چنانچه در شرایط فشار تحریمی نفت ایران به اصرار ایران روسیه هم وارد اوپک شده و امروز عملا مقدرات اوپک را در اختیار دارد.
شاید سوال مناسبی است اگر بپرسیم ادامه دشمنی ایران و آمریکا چه زیانی را متوجه روسیه و چین کرده و خواهد کرد؟ روسیه و چین از محل دشمنی ایران و آمریکا چه هزینه و خسارتی متحمل شده و میشوند؟ کدام کشور از تشدید اختلافات ایران و آمریکا متضرر شده و میشود؟ شاید این سوال نیز قابل تامل باشد که آیا دشمنی ایران و آمریکا نمیتواند ساخته و پرداخته روسیه و چین هم باشد؟
کانال نقده
