اشارهی صریح این اثر به حذف زنان در طول تاریخ آنچنان قدرتمند بود که با تکثیر سریع و فراوانش در قالب پوستر و نماد، به نمایندهی بصری جنبش زنان در تیراژی وسیع بدل شد.
فاطمه نصیری
مری بث ادلسون، هنرمند فمینیست آمریکایی، خالق یکی از مهمترین نمادهای جنبش زنان بود. او در اثرش به نام «شام آخر»، تابلوی مشهور لئوناردو داوینچی را وام گرفت و به جای صورت تمامی مردان حاضر در تابلو صورت زنان هنرمندی را گذاشت که بسیاریشان عملاً از تاریخ هنر که مردان نوشتهاند حذف شدهاند. او صورت جورجیا اوکیف، نقاش مدرنیست آمریکایی را به جای صورت مسیح گذاشت.
اوکیف، چون همسر عکاس معروف، آلفرد استیگلیتس بود، بسیاری تصور میکردند هنر و استعدادش را مدیون اوست، و کارش تا مدتها در سایهی او و کمرنگ باقی ماند. در شام آخر، مری بث ادلسون علاوه بر جورجیا اوکیف، یوکو اونو و جودی شیکاگو را هم، نشسته دور میز، تصویر کرده است.
اشارهی صریح این اثر به حذف زنان در طول تاریخ آنچنان قدرتمند بود که با تکثیر سریع و فراوانش در قالب پوستر و نماد، به نمایندهی بصری جنبش زنان در تیراژی وسیع بدل شد. ادلسون در این اثر، سنتهای مذهبی مردسالار را سخت به چالش گرفته است و غیبت زنان را در جایگاه شخصیت مؤثر و نه فقط فرمانبر به رخ میکشد.
۹اردیبهشت۱۴۰۰
