این اقدامات مجرمانه هستند و با هدف حذف شواهد و آثار جنایات علیه بشریت و محروم کردن خانوادههای قربانیان و جامعه از دستیابی به حقیقت و عدالت صورت میگیرند.
مقامات با تخریب گورهای جمعی، پنهان کردن سرنوشت و محل دفن جانباختگان و آزار و تهدید شدید دادخواهان به ارتکاب جرایم «ناپدیدسازی قهری»، «شکنجه» و «سایر اعمال غیرانسانی» علیه خانوادههای جانباختگان کشتار ۶۷ در ابعاد و به نحوی که جنایت علیه بشریت به شمار میآید، ادامه میدهند.
گورهای جمعی در سراسر ایران باید به عنوان محل جرم به رسمیت شناخته شده و تحت حفاظت قرار گیرند.
نبش گورهای جمعی فقط باید توسط متخصصان پزشکی قانونی صورت گیرد تا شواهد جنایت حفظ شده و اجساد قربانیان به درستی از طریق آزمایشهای دیانای شناسایی شده و به خانوادهها تحویل داده شوند.
