این انتخابات نیست چیزی شبیه تهیه یک سالاد است آنهم فقط با خیار و بدون چاشنی.انتظار خاصی از آن نمی رود. جلوی همه ملت به کسی که شاید آشپزی هم نمی داند تعداد متنابهی خیار داده اند و به او می گویند سالاد دوست داری؟!، پس درست کن.
به نظر می رسد هر که توانسته خودش را به وزارت کشور رسانده و اسمی نوشته است. در نبود سیستم حزبی، انتخابات با افراد یک شکل و قیافه برگزار خواهد شد. اغلب افراد کاندید شده که ممکن است از فیلتر شورای نگهبان هم بگذرند همه شان دیدگاه های یکسان و مشخص و معلومی دارند. تفاوتی بین شان نیست.یک اتوبوس افراد یک شکل و لباس مانند طرفداران یک تیم فوتبال هستند که برای تماشای یک رژه و یا کارناوال می روند.
حتی مسابقه ای در کار نیست ،هیجانی نیست، شادی و تفریحی هم در میان نیست. برندگان نهایی مشخص هستند و مانند آن که تکه گوشت بزرگی را جلوی چشم گرسنگان تقسیم می کنند و بابتش نیز کفتگو می کنند. ایران و سرنوشت چهار ساله آن را پیش روی چشم همگان تکه تکه می کنند. چهره های سیاسی از طیف های مختلفی وجود ندارد.حتی هیچکدامشان نمی توانند بابت قیمت مرغ اظهار نظر کنند و اگر هم چیزی بگویند یک شکل و یک صداست.
حتی آنان که نیامدند چیزی برای گفتن نداشتند. چهار دهه فساد ریشه دار را با چنین سیرکی نمی شود درمان کرد. بیکاری، فساد گسترده دولتی، بحران اقتصادی و اجتماعی و از بین رفتن مفهوم کار و تلاش در نزد ایرانیان چنین نمایشی را بی اعتبار می کند چرا که هیچکدام از شرکت کنندگانش حتی باور به وجود درد ندارند چه برسد به درمان.و مهم ترین عامل محیط زیست رو به ویرانی ایران است.
خانه ای که باید در آن زندگی کنیم دیگر توانایی این همه رنج و مصیبت و بی توجهی را ندارد. نمی تواند منتظر بماند تا کاندیدایی مورد نظر برسد!
نزدیک به ۶۰۰ نفر برای انتخابات ریاست جمهوری آن هم با خیل عظیمی از تکراریترین نامها و نخ نما شدهترین شعارها.
منبع: آزاد ایران
