دور سوم به اصطلاح مناظره نامزدهای پست ریاست دولت در جمهوری اسلامی با عنوان دغدغه مردم آغاز شد. صدا سیمای جمهوری اسلامی عمده دغدغه های مردم را عمدتا در مشکلات اقتصادی مردم خلاصه کرد و اشاره ای به خواسته های سیاسی و فرهنگی مردم از جمله حجاب اجباری و آزادی های فرهنگی ننمود.
نامزدهای پست ریاست دولت جمهوری اسلامی اما مهربان تر از مادر، نه اشاره ای به دیگر خواسته های مردم کردند و نه بخود اجازه دادند که از خطوط قرمز رهبری در نپرداختم به سیاست خارجی و فضای مجازی عبور کنند. تنها عبدالناصر همتی بود که بطور ضمنی وارد موضوع سیاست خارجی شد، اما ظاهرا بخود نهیب زد که نباید از خطوط قرمز عبور کند. ضمن اینکه هم رهبری نظام و هم خود وی می دانند که توانایی مقابله با هسته اصلی قدرت را ندارد و بدون مالیات می تواند وعده دهد. بنابراین بعنوان یک بازیکن ذخیره می تواند کنار زمین بازی کند و تقلا نماید.
محسن رضایی گفت: «۵۰ سال است که ما گرانی، بیکاری، کاهش ارزش پول ملی داریم و رشد اقتصادی کشور معیوب است» اما او جرات نکرد و یا قدرت این درک را نداشت که علت اصلی گرانی و بیکاری و دیگر مشکلات اقتصادی کشور را به سیاست های دشمن ستیزانه رهبری رجعت دهد.
سعید جلیلی اما نشان داد که شنا در استخری رهبری را خوب بلد است زمانی که گفت: «امضای کنوانسیونهای بینالمللی هیچ فایدهای برای ایران ندارد.»
رئیسی نماینده خاص رهبری گفت: «اولین کسی که باید پاسخگو باشد، حسن روحانی است. او در واکنش به مهرعلیزاده درباره درخواست عفو بازداشتشدگان آبان گفت رهبر همان اوایل همه کسانی که در این رابطه بودند را عفو داد، به جز کسانی که خاص بودند یا با خارج ارتباط داشتند.»
اما واقعیت این است که اکثر زندانیان آبان ۹۸ به خارج نسبت داده شدند و مطابق گزارش مجامع بین المللی حقوق بشری بسیاری از زندانیان خیزش آبان همچنان در زندان بسر می برند و بیش از هزار و پانصد نفر جان باختند.
