شماری از روزنامه نگاران که خود را اصلاح طلب نامیده اند در دیداری که با نامزد اصلی اصولگرایان و رئیس قوه قضائیه ابراهیم رئیسی داشتهاند در مدیح او سخن گفتند و از تعامل خوب این قوه با خود سپاس گزاردند. یکی از اینان از همسرش نقل کرد که از پابند نخوردن او در عهد ریاست رئیسی بر قوه قضائیه خرسند بود و این را دلیل سلامت و درستی رئیسی دانست.
دیدار با رقیب و مخالف سیاسی کار بسیار پسندیده ای است و یکی از عیوب اساسی کنش سیاسی در ایران این است که رقبا با یکدیگر دیدار دو نفره و چند نفره ندارند و اگر هم دیدار کنند هیچ بیانیه خبری و رسانه ای پس از آن منتشر نمی کنند. یعنی نه برای خودشان اهمیتی قائلند و نه برای جمهور خود.
اما دیداری که سردبیران رسانه های مسما به اصلاح طلب دیروز ۲۵ خرداد ۱۴۰۰ با ابراهیم رئیسی داشتند به دریوزگی عده ای اسیر شباهت بیشتری داشت. چرا؟ زیرا اینها برای عرض ارادت و ابراز بیعت رفته بودند و نه گفتگوی انتقادی. منطق همه اینها هم منطق تجاری بود و گویا از اکنون سایبانی امن و راحت برای چهارسال آینده خود جستجو می کنند.
چنین دیدارهایی هم به زیان خود این زائران است و هم به زیان ابراهیم رئیسی که در جایگاه فاتحی نشسته است که عده ای اسیر را نزد او برده اند تا با سرافکندگی دست بیعت با او دهند. اگر اینان حقیقتا اصلاح طلبند باید با شناسنامه اصلاح طلبی سخن می گفتند و نه این که پرچم سفید را بالا ببرند.
این زائران در سخنان خود در مقایسه دوره رئیسی با دوره لاریجانی شاهرودی یزدی سخن گفتند و دوره او را بر آن سه مرجح شمردند و گفتند که از رئیسی قاضی راضی هستند.
نکته اینجاست که اگر رئیسی توانسته است چهره ای انسانی تر و اخلاقی تر از قوه قضائیه نشان دهد این زائران باید دعا کنند او در انتخابات ریاست جمهوری پیروز نشود و به قوه قضائیه برگردد زیرا کسی نمی داند که خلف او چگونه رفتار خواهد کرد.
