چشم اندازی که با پاسخ «خیر» شاید به مثابه مشاهدهٔ آب در کویر باشد. البته باید صبر کرد و دید، چه خواهد شد!
دکتر سید قائم موسوی
خبرنگار راپلی روسیه: در صورت لغو تحریم ها و برداشته شدن آنها و انجام خواسته های ایران، شما حاضر به ملاقات با رئیس جمهور آمریکا هستید برای رفع مشکلات بین دو کشور؟
رئیس جمهور : «خیر»
این پاسخ تک کلمه ای و صریح آقای رئیسی، شمایی کلی از روند سیاست خارجی و بالطبع آن سیاست داخلی کشور در ۴سال یا ۸سال احتمالی پیش رو خواهد بود.
روندی که خوشبینانه با همین شرایط فعلی دنبال می شود و بدبینانه به ۱۶ سال قبل بر میگردیم، یعنی به احتمال زیاد، مجددا شاهد هجمه و ائتلاف طیف گسترده ای از نهادها و کشورهای بین المللی علیه ایران خواهیم بود. پاسخ مختصر آقای رئیسی با استقبال روزنامه های همسو مواجه شد.
اینکه بعد از برگشت آمریکا به برجام و رفع تحریم ها، رئیس جمهور ایران حاضر به ملاقات با رئیس جمهور آمریکا نباشد، نشان از استمرار تنش و فقدان تعامل سازنده در سیاست خارجی ایران با دنیا خواهد بود.
یعنی همچنان تحریم ها بخش اعظمی از انرژی و توان دیپلماسی کشور را به هدر خواهند داد و به موازات آن اثربخشی تحریم ها در حوزه ی اقتصاد سیاسی استمرار دارد. امری که هیچ گونه کمک مؤثری به اقتصاد تحریم زده نخواهد کرد. وجود تحریم بدون تردید آجری بر آجرهای دیوار نارضایتی ها می افزاید. آنچه در خروجی انتخابات ریاست جمهوری مشهود شد، صرفا نوک کوه یخ است.
اکنون و با یکدست شدن ساختار قدرت سیاسی، حکمرانی مطلوب ایجاب می کند که با توسل به عقلانیت سیاسی برای برون رفت از وخامت شرایط اقتصادی و جبران صدمات ناشی از شکاف عمیق دولت-ملت، دگردیسی بنیادینی در سپهر سیاسی کشور ایجاد شود.
زدودن سیاست خارجی از گره های تنش زا در حوزه منطقه ای و بین المللی، امری حیاتی است. چیزی که برای ترکیب فعلی ساختار سیاسی از وجه دوگانهٔ مثبتی برخوردار است. زدن دو هدف با یک تیر! هم کشور را از منازعات فرسایشیِ هزینه زایِ بی چشم انداز رها می کند و هم تمامی امتیازات حاصل از این دگردیسی اساسی را در سبد خودشان ذخیره می کنند.
چشم اندازی که با پاسخ «خیر» شاید به مثابه مشاهدهٔ آب در کویر باشد. البته باید صبر کرد و دید، چه خواهد شد!