شیرین عبادی، کریستف دلوار، ناوی پیلای، ماریو بارگاس یوسا و اعضای کمیسیون اطلاعات و دموکراسی مینویسند:
ما از دولتهای دموکراتیک، رسانهها و ذینفعان فضای مجازی میخواهیم در یک توافق جدید برای روزنامهنگاری شرکت کنند؛ در قالب تعهدی برای ارتقاء رسانههای با منافع عمومی، آزاد، مستقل، قابل اعتماد و با بالاترین کیفیت. ما خواهان یک تلاش جمعی عظیم برای ترویج روزنامهنگاری مبتنی بر احترام به روشها و اخلاق حرفهای هستیم. دیدگاه ما مبتنی بر روزنامهنگاری با استاندارد بالا است؛ دیدگاهی که هم برای تقویت دموکراسی و هم برای رفع چالشهای بشریت ضروری است.
در نوامبر ۲۰۱۸، ما بیانیهای را الهام بخش مشارکت اطلاعات و دموکراسی قرار دادیم که در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر ۲۰۱۹ مطرح شد و مورد تأیید ۴۲ دولت قرار گرفت. ما در این بیانیه اعلام کردیم که «کارکرد اجتماعی روزنامهنگاری» حضور به عنوان شخص ثالث مورد اعتماد «برای جوامع و افراد است»، که هدف آن «شرح واقعیت، آشکار کردن آن به وسیعترین، عمیقترین و مرتبطترین شکل ممکن است که اجازهی استفاده از حق آزادی عقیده را نیز تامین میکند». این عملکرد اجتماعی تضمین یک تلاش جمعی برای حفاظت از دوام اقتصادی روزنامهنگاری است.
تحولات تکنولوژیکی موجبات تضعیف محافظت دموکراتیک برای بحث عمومی را فراهم آورده و فضای رقابتی روزنامهنگاری را دگرگون کرده است، و تا زمانی که اطلاعات نادرست، شایعات و نفرتپراکنی از مزایای رقابت در فضای دیجیتال برخوردار باشند، ممکن است بیشتر و بیشتر تحت فشار قرار گیرد. شوربختانه در آغاز دههای هستیم که گزارشگران بدون مرز (RSF) آن را «دههی سرنوشتساز روزنامهنگاری» در سال ۲۰۲۰ خواند. اگر این دههی سرنوشتساز یک دهه مهلک باشد، فاجعهبار خواهد بود. و این فاجعهبارتر خواهد بود زیرا روزنامه نگاری بهترین واکسن برای مبارزه با اطلاعات نادرست است.
بحران اقتصادی و خسارات عمدهی مالی ناشی از پاندمی کرونا، اوضاع ناخوشایند رسانههای خبری را بدتر کرده است. رسانهها نهتنها در معرض بحرانهای مالی گذشته مانند بحران سال ۲۰۰۸ قرار گرفتهاند، بلکه در اثر تغییر شیوههای مصرف اخبار و اکوسیستم اطلاعات نیز آسیب دیدهاند. ضرر رسانههای خبری در سال ۲۰۲۰ بالغ بر ۳۰ میلیارد دلار اعلام شده است. یک تحلیل شرکت «پرایس واتر هاوس کوپرز» پیشبینی میکند که درآمد صنعت روزنامهنگاری جهانی از ۱۰۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۹ به ۸۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴ کاهش یابد.
مجمع اطلاعات و دموکراسی، ابزاری که برای اجرای این مشارکت ایجاد شده است، یک کارگروه پایداری روزنامهنگاری را در نوامبر سال ۲۰۲۰ با یک کمیتهی راهبری متشکل از ۱۷ متخصص بینالمللی و به ریاست راسموس کلیس نیلسن، رئیس موسسهی رویترز برای مطالعه روزنامهنگاری در دانشگاه آکسفورد تشکیل داد. این کارگروه به تازگی توصیههای خود را ارائه داده و نتیجه گرفته است که در وضعیت جدیدی که برای روزنامهنگاری عارض شده است، این توافق جدید است که اجازه میدهد روزنامهنگاری از بحرانی که پایداری آن را تهدید میکند، خارج شود.
این گزارش نهتنها افزایش بودجهی توسعهی بخش عمومی برای روزنامهنگاری با منافع عمومی را توصیه میکند بلکه به حمایت بشردوستانه از رسانههای تجاری و غیرانتفاعی نیز تاکید میکند. در مورد مالیات، توصیهی این سازوکار از اجازه دادن به افراد برای حمایت از رسانههای مورد نظرشان گرفته تا اقدامات بینالمللی برای مالیاتگذاری بر پلتفرمهای دیجیتال را شامل میشود. و سرانجام، تصویب ابتکاراتی مانند ابتکار اعتماد به روزنامهنگاری، که امکان روزنامهنگاری با کیفیت را به صورت آنلاین فراهم می کند، توصیه میکند و مسئلهی تأثیردادن روزنامهنگاری و رسانه را در نقشهی راههای ملی هوش مصنوعی مورد توجه قرار میدهد.
موضوع توافق جدید برای روزنامهنگاری، دفاع از منافع شرکتی یا صنعتی نیست. مساله دفاع از حق هر فردی در دستیابی به اطلاعات قابل اعتماد است. بدیهی است که برای تامین آزادی عقیده و بیان، آزادی مطبوعات ضروری است؛ اما همچنین پیش فرض این است که هر شخصی، به عنوان یک شهروند و یک انسان، حق دارد که بدون اینکه دائماً فریب اطلاعات نادرست و شایعه را بخورد واقعیت را بداند و نسبت به دانستن واقعیت مطلع باشد. اصرار بر احترام به روش ها و اخلاق روزنامهنگاری برای جلوگیری از استفاده از آزادی مطبوعات به عنوان زمینهای برای انتشار محتوای جهتدار یا دستکاری آگاهانه مطالب بسیار مهم است.
ما فکر میکنیم تغییر رویکرد ضروری است. این همان چیزی است که ما در بیانیهی اطلاعات و دموکراسی وقتی مفهوم حق دستیابی به اطلاعات قابل اعتماد را شرح دادهایم ، طرح کردهایم. حقوق فرستندگان محتوا و گیرندگان اطلاعات به دلیل ظرفیتهای بیسابقه برای دستکاری و اطلاعات نادرست در محتوا، باید به وضوح بیان و از آنها دفاع شود. این توافق جدید با هدف ایجاد سیستم جدیدی از پاسخگویی در فضای اطلاعاتی و ارتباطی آنلاین است. این هدف چیزی جز آزاد نگه داشتن انسان نیست. هدف از این کار جلوگیری از ورود مجدد آنها به غاری است که در آن فقط سایهها را میتوانند ببینند، غاری که به لطف دانش از آن بیرون آمدهاند.
متن اصلی در میل گاردین:
