خط قرمزهای جمهوری اسلامی در ستایش ۱۰ جولای، روز زنان بدون حجاب، بردیا موسوی

خط قرمزهای جمهوری اسلامی از شماره گذشته‌اند. تقریبا کاری نیست که یک شهروند ایرانی بخواهد آن را انجام دهد و با علامت ایست، توهین، زندان و در مواردی پر شمار، مرگ روبرو نشود. اما به طور مشخص می‌توان به چند موضوع که در کنار هم ابعاد روانی و استراتژیک دارند اشاره کرد. ابعاد روانی، به روح ایدئولوژیک ولایت فقیه ارتباط پیدا می‌کند. موجب خدشه‌دار شدن آن می‌شود و تمام زحماتی را که برای سال‌ها کشیده‌اند در معرض نابودی قرار می‌دهد.

یکی از خط قرمزها که ابعاد روانی، امنیتی و خطرآفرین برای جمهوری اسلامی پیدا کرده، موضوع پوشش اجباری است. مسوولان جمهوری اسلامی از سال ۵۸ در ایران، زنان را به پوشش اجباری محکوم کرده‌اند. برای حفظ و تقویت این باور که حجاب، مصونیت بزرگ زنان است، سالیانه میلیاردها تومان از منابع مملکت هزینه می‌کنند. میلیاردها تومان که می‌توانست صرف بهبود زیرساخت‌ها از بهداشت تا آموزش کودکان و زنان در مناطق به شدت محروم ایران شود. بخش عریض و طویلی در نهاد انتظامی کشور درست می‌شود. با عنوان گشت ارشاد تا به وجودی که به طور بدیهی حق آزادی‌های فردی، زندگی و زیست اجتماعی دارد آموزش و هشدار که باید مطابق دستور من رفتار کنی. اگر نپذیرند زندان در انتظار آن‌ها است. محرومیت‌های اجتماعی و شغلی آنها را تهدید می‌کند و زنجیره‌ای از تنش‌های پی در پی که گاهی نمی‌توان حدودی برای آن در نظر گرفت.

زنان فرانسوی از سال‌ها پیش در روز ۱۰ جولای و در حمایت از حق زنان ایرانی و دیگر زنان در کشورهای مسلمان، برای حق پوشش آزاد راهپیمایی برگزار می‌کنند. آنها با عنوان روز زنان بدون حجاب، مچ بندهای سفید می‌بندند و اعلام می‌کنند که هیچ کس حق ندارد برای پوشش زنان و کودکان دختر تصمیم بگیرد. در بیانیه آن‌ها گفته شده است: «در همبستگی با تمام زنان در کشورهای مسلمان است که برای مبارزه با حجاب اجباری می‌جنگند. حجاب نه یک پوشش ساده است و نه ارتباطی به خدا دارد. این ابزار ترجیحی اسلام‌گرایان برای سرکوب کردن حقوق اساسی و آزادی زنان است. این نشانه‌ی فیزیکی از آپارتاید جنسی است.»

این موضوع یادآور زنان بسیاری است که برای خط قرمزهای حکومت اسلامی ارزشی قائل نیستند. آنها برای پایداری و استمرار حقوق بدیهی خود اکنون در زندان هستند. باید از زنان زندانی در ایران یاد کنم. از صبا کردافشاری، یاسمن آریانی و مژگان کشاورز و بسیاری دیگر که ممکن است نام‌شان را ندانیم و اکنون به خاطر حجاب اجباری در زندان جمهوری اسلامی هستند.

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»