ضمن همدلی با مردم خوزستان در بلند مدت راهی جز بدور انداختن این قانون اساسی سراپا تبعیض و تشکیل یک مجلس ملی و تدوین یک منشور جدید است.
احمد مداح
همه جا صحبت بر سر خوزستان است و ظلمی که بر مردمانش میرود. این نهایت نمایش هم بستگی ملی است و افسانه ِاختلاف و شوینيسم را بین ساکنین ایران ،یکی از قدیمی ترین تمدن های تاریخ باطل می کند، اما وظیفه ما با هم دردی موضعی با ساکنین خوزستان که بیشترین ساکنین قدیمی انها عرب و بختیاری بوده اند به پایان نمی رساند.
آنها که به این مرز وبوم عشق میورزند و ریشه در آب و خاکش دارند اگر همراه و هم صدا در رفع همه تبعیض ها ی موجود نکوشند ،باید بدانند چرخ همیشه بر این مدار نخواهد چرخید و تحمل مردمان بی انتها نیست.
بزرگترین خطر برای ایران تبعیض مذهبی است. قانون اساسی جمهوری اسلامی عملا هرکه را که مسلمان نیست به رسمیت نمی شناسد.
از ملیون ها خداناباور احتمالی در می گذرم، آنچه به عنوان حقوق برای ادیان الهی منظور شده تعارفی آخوندی بیش نیست! اگر هم وطن مسیحی ما نتواند به مشاغل مهم نظامی و اداری کشور ،اگرچه بالاترین تخصص ها را داشته باشد ، دست یابد یعنی او را در ایران جائی نیست و شهروندی درجه سه است.
ملیون ها هم وطن سنی در کردستان و بلوچستان و ترکمن صحرا نیز از همه حقوق خویش محرومند و نمی توانند از سد فقهای شیعه بگذرند و در اداره کشور سهمی داشته باشند.
البته این به معنی آسایش رفاه بقیه ساکنین این سرزمین نیست ،اهالی مرکز ایران راه به جائی ندارند و در مانده اند و هم زبانی هم نیست که به حمایتشان برخیزد ،تنها و ناامید فوج فوج مهاجرت می کنند و فرار.
ضمن همدلی با مردم خوزستان در بلند مدت راهی جز بدور انداختن این قانون اساسی سراپا تبعیض و تشکیل یک مجلس ملی و تدوین یک منشور جدید که خواسته های بر حق همه ساکنین این سرزمین را در برداشته اشد و تبعیض بین زن و مرد -با خدا و خداناباور -مسلمان و غیر مسلمان -شیعه و سنی- معمم و مکلا را منسوخ نکند نیست…در غیر این صورت مسئولیت فروپاشی ایران برعهده همه ما می باشد.
