۱۹۸۴ نام کتاب مشهوری از جورج اورول که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد.
جورج اورول در این کتاب، جامعه ای فرضی را به تصویر می کشد که در آن تنفر نسبت به دشمن و علاقهٔ شدید نسبت به برادر بزرگ (ناظر کبیر) (رهبر حزب با شخصیت دیکتاتوری فرهمند) وجود دارد. در جامعهی تصویر شده، گناهکاران به راحتی اعدام میشوند و آزادیهای فردی و حریم خصوصی افراد به شدت توسط قوانین حکومتی پایمال میشوند.
داستان به سال ۱۹۸۴ در کشور اقیانوسیه (اوشیانا) به مرکز لندن بازمیگردد که سه قدرت اقیانوسیه (اوشیانا)، اوراسیا و شرق آسیا مدام در حال جنگ هستند؛ اما در باطن تمام این جنگها برای فریب و کنترل تودهها و نیل به مقاصد آنها در داخل کشور است.
در کشور اقیانوسیه شعار حزب حاکم این است: جنگ صلح است، آزادی بردگی است و جهالت قدرت! یک «دوگانهباوری» کامل. در وزارتخانه عشق مخالفین شکنجه می شوند، وزارتخانه صلح در پی امور مربوط به جنگ است، وزارتخانه فراوانی، در عمل موجب قحطی و گرسنگی است و وزارتخانه حقیقت مسئول دروغپردازی است!
ابراهیم رئیسی در مراسم تحلیف سخنانی گفت که بخوبی یادآور دوگانه سازی های حزب حاکم در رمان ۱۹۸۴ است. برای مثال وی در سخنان خود می گوید: «ما مدافع واقعی حقوق بشر هستیم». چنین سخنی از سوی فردی است که متهم درجه اول کشتار ۱۳۶۷ و در مقام قاضی القضات یکی از عوامل دستور دهنده به نیروهای امنیتی برای شلیک مستقیم به معترضین در آبان ۱۳۹۸ می باشد.
وی در جای دیگری از سخنان خود می گوید: «قدرت جمهوری اسلامی ایران در منطقه امنیت ساز است». این در حالی است که جمهوری اسلامی به همراه نیروهای نیابتی خود در منطقه یکی از عوامل اصلی بی ثباتی در خاورمیانه می باشد.
وی همچنین در صحبت های خود وعده بهبودی وضعیت معیشتی مردم در دولت خود که آنرا «دولت مردمی» می نامد، می دهد. البته در واقع دولتی که با تحریم گسترده مردم از صندوق ولایت درآمد و یک اقلیت چند درصدی از آن حمایت کردند.
وی اما همانند مقامات «حزب برادر» کشور اقیانوسیه در رمان ۱۹۸۴، از بحران کرونا و قتل عام مردم ایران در اثر بی کفایتی و سیاست های بغایت ضد مردمی رهبر صحبتی نکرد، وی از گرسنگی و وضعیت بسیار وخیم معیشتی مردم حرفی نزد و فقط سعی کرد «با دوگانه باوری» چهره ای بزک شده اما کاملا تقلبی و واژگونه از نظام جمهوری اسلامی ارائه دهد.
