روایت یک جنایت قدیمی که فراموش نمی‌شود

دو تن از بازداشت شدگان حوادث سال ۱۳۸۸، مریم صبری و ابراهیم شریفی پس از خروج از ایران روایت بسیار دردناکی از دوره بازداشت خود داشتند که حاکی از جنایت عریان دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی است.

اگرچه شنیدن چنین روایت‌هایی بسیار آزاردهنده است،اما یادآوری آنها از این بابت حائز اهمیت است که فراموش نکنیم نظامی که امروز در ایران صاحب قدرت است،همان نظامی‌ست که مرتکب چنین جنایت‌هایی شده و هرگز بابت آن‌ها پاسخگو نبوده است.

روشنگری، حرف زدن درباره‌ی حقیقت و دادخواهی، تنها راه عبور از شرایط دردناک امروز کشور به سمت آرامش وسعادت است.کسانی که از دادخواهی سخن می‌گویند، بر «دشمنی» و «کینه‌توزی» اصرار نمی‌کنند. اتفاقا تحقق دادخواهی، مهر پایانی بر دشمنی و کین‌توزی است.

تجربه‌ی آفریقای جنوبی و رواندا در مقابل ماست. کسانی که مقابل دادخواهی می‌ایستند و به جای شنیدن صدای قربانیان ترجیح می‌دهند بر تغییر طالبان و جمهوری اسلامی در گذر زمان تمرکز کنند، دارند بر طبل دشمنی می‌کوبند. ایشان هستند که نمک بر زخم قربانیان جمهوری اسلامی می‌پاشند و آتش کینه را شعله‌ور می‌کنند.

@ShirinEbadiofficial