علی خامنه ای در اولین دیدار خود در روز شنبه ۶ شهریور، با دولت ابراهیم رئیسی حرفهای همیشگی خود را تکرار کرد، اما به چند موضوع مهم روز اشاره ای نداشت.
وی گفت: «حل مشکل اقتصاد را موکول به رفع تحریمها نکنید، خب رفع تحریمها که در اختیار ما و شما نیست، در اختیار دیگران است. مشکلات را، و برنامهریزی برای رفع مشکلات را با فرض وجود تحریم انجام بدهید و برنامهریزی کنید.»
وی با این سخنان در حقیقت آب پاکی بر دست منتظران یک تحول معقول ریخت و تاکید کرد که درب جمهوری اسلامی بر همان پاشنه خواهد چرخید و امضای FTAF و تجدید نظر در برنامه های اتمی و موشکی جمهوری اسلامی را از سر بیرون کنند.
وی در ادامه ترجیعبند همیشگی خود در مورد امریکا را تکرار کرد و گفت: «دولت کنونی آمریکا هم هیچ فرقی با دولت قبلی ندارد. مطالبه اینها همان مطالبه ترامپ است و هیچ تفاوتی نکرده است. انصافاً در پشت صحنه سیاست خارجی آمریکا یک گرگ درنده است که برخی مواقع به یک روباه حیلهگر تغییر میکند.»
اما وی در لابلای صحبت های خود به یک بخش از واقعیت موجود در جامعه ایران اشاره ای کوتاه کرد و گفت «این بزرگترین سرمایه است برای یک دولت که بتواند اعتماد مردم را جلب کند، که خب البته این متأسفانه یک مقداری آسیب دیده.»
این بخش از سخنان علی خامنه ای در حقیقت اشاره ای ضمنی به دولت روحانی دارد و تلویحا دولت وی را مسبب بی اعتمادی می داند، در حالیکه معمول است که در آغاز دولت جدید از به اصطلاح خدمات دولت قبلی تشکر و تمجیدی بشود. اما ظاهرا نارضایتی از دولت روحانی در نزد هسته سخت قدرت به حدی است که نه تنها رهبر جمهوری اسلامی اشاره ای مستقیم به دولت روحانی نکرد، بلکه عملکرد وی را مورد انتقاد قرار داد. ابراهیم رئیسی نیز در سخنان خود در مجلس هنگام گرفتن رای اعتماد، بیشترین حملات را به دولت روحانی نمود. بی دلیل نیست که حسن روحانی پس از تحویل پاستور به رئیسی همچنان خانه نشین است و پستی تشریفاتی نگرفته است، در حالیکه محمود احمدی نژاد سریعا حکم عضویت در شورای تشخیص مصلحت را گرفت و همچنان نیز رسما عضو این نهاد می باشد.
اما علی خامنه ای در سخنان خود به یک موضوع مهم روز هیچ اشاره ای نکرد. وی از کرونا صحبتی نکرد و بر وظایف دولت رئیسی در رابطه با واکسیناسیون تاکیدی ننمود. وی که خود عامل و متهم اصلی این بحران است و مانع از ورود واکسن های فایزر و مدرنا شد، با وقاحت و بی رحمی تمام به این مشکل اصلی مردم ایران و گرفتاری های آنها در این رابطه، حتی اشاره ای کوتاه نکرد.
رهبر جمهوری اسلامی به بازگشت طالبان به قدرت نیز اشاره ای تلویحی اما طرفدارانه داشت. وی گفت: «در این ۲۰سال، آمریکا یک قدم هم برای پیشرفت افغانستان برنداشت و افغانستان امروز اگر از ۲۰سال قبل (زمان طالبان) عقبتر نباشد جلوتر نیست» و گفت «ما طرفدار ملت افغانیم». طرفداری از ملت افغان در فرهنگ لغات خامنه ای اما طرفداری از طالبان و هواداران آن معنی می دهد. همانطور که زمانی که خامنه ای از مردم ایران صحبت می کند منظورش امت طرفدار و بدنه حکومت اسلامی است که در صدر ناچیزی از مردم ایران را تشکیل می دهند.
وی اما تلویحا نگرانی خود را از بازگشت طالبان به قدرت نیز نشان می دهد زمانی که می گوید: «دولتها میآیند و میروند» تا ضمن عادی نشان دادن طالبان بخود و دولتش امیدواری دهد که این دولت نیز خواهد رفت.
