حالا که تمام مَثَل ها و باورها را عذابها تغییر دادند و اندیشه های چندهزارساله در گردباد تردید میچرخد و بر هیچ اقلیم محکمی از یقین نمینشیند
حال که آرزوی مرگ از امید به زندگی پیشی میگیرد
دستان بخشنده درمانده شده و دریوزگان دیروز جامه حکمت بر تن کرده اند و از افشای پیشینه خود نمیهراسند .
حال که ادب و هنر مرد کم از دولت است
و تار و پود زندگی جا بجایش زَدِگی دارد
چه باید کرد؟؟
به این تصاویر بنگرید.
تعدادی از بازداشت شدگان و زندانیان باصطلاح “سیاسی” هستند از هجده سال تا هفتاد و چند سال مرد وزن تندرست و بیمار ،بیشترین اتهام هم اجتماع و تبانی یا تبلیغ علیه نظام،اخلال یا اقدام علیه امنیت ملی امنیت و آرامش است
هیچکدام از این افراد هیچگاه مسلح نبودند، آدم دیگری را شکنجه و عذاب ندادند ، کسی را وادار به خشونت نکردند…داروی تقلبی تولید وارد یا پخش نکردند ..سرمایه مردم را در صندوق و بانک و بورس به باد ندادند زمین خواری و مال مردم خوری ندارند .درکار دور زدن تحریم و احتکار نبودند قراردادهای محرمانه نبستند اهل رانت نبودند.
نسبت به وضعیت قشر محروم و مظلوم بی خیال نبودند
در مقابل تبعیض و ظلم و بیعدالتی سکوت نکردند
در برابر رانت و چپاول و غارت کشور واکنش نشان دادند
نسبت به زندانی کردن شکنجه و کشتن فرزندان ایران خونسرد نبودند
قوانین ضد انسانی را نکوهش کردند
خواهان عزت و رفاه و آرامش و امنیت مردم بودند
در برابر فروش و واگذاری منابع کشور به دیگران سخت مخالفت کردند
همه اینها متعلق به توده مردم هستند با همان دردسرها مشکلات ترسها و آرزوها
تنها فرق اینها با ما این بود که منافع مردم و خودشان دردهای مردم و خودشان را یکی میدانستند
دامن قبایشان را جمع نکردند و به فکر خود و فرزندانشان نبودند..
آی مردم !!!! مرگ نزدیک است اگر همگی کنار هم در مقابل لشکرش ایستادگی نکنیم اگر همه جلوی عفریت زادگان نایستیم …یکی یکی به مسلخ می رویم
وای به وقتی که
فرزندمان پیش از خودمان قربانی بی تفاوتی و ترس و زبونی ما بشود
وای به وقتی که عزیزانمان را بدست خودمان تسلیم مرگ کنیم و جرات اعتراض نداشته باشیم
این روزها بسرعت داریم به همانجا می رسیم
زندگی به چه بهایی؟؟؟
آن هم وقتی در زنده ماندن اعتباری به ساعت و ثانیه بعدی نیست
یا مرگ را آن هم مرگ ذلت بار و دردآور را بپذیرید
یا برعلیه اش سنگر بندی و مقاومت کنیم فراموش نکنید این زندانیان برای ما و صدای ما بودند فراموششان نکنیم.
پوران ناظمی
شهریور ۱۴۰۰
