به گزارش خبرگزاری خانه ملت، علیرضا سلیمی در نشست علنی امروز چهارشنبه ۱۷ شهریور در مجلس جمهوری اسلامی گفت: «توصیه میکنم، فرانسه در امور کشورمان دخالت نکند، زمان زورگویی به پایان رسیده است.»
این نماینده با تحقیر پوشش زنانه در ادامه گفت: «این کشور یادش باشد، رفیقشان انگلستان از افغانستان با لباس زنانه خارج شد.»
این اظهارات در پی آن بیان شد که مدتی پیش یک مقام وزارت خارجه فرانسه از جمهوری اسلامی خواسته بود که هر چه سریعتر به مذاکرات برجام بازگردد. نمایندگان فعلی مجلس، حاصل یک انتخابات فرمایشی هستند، دور از ذهن نیست که برای بارها شاهد شنیدن چنین جملاتی از تک تک نمایندگان انتصابی باشیم. نمایندگان انتصابی دو ویژگی منحصر به فرد دارند. از حداقل دانش تخصصی در زمینه شغلی_تخصصی خود برخوردارند یا اصلا برخوردار نیستند و دو اینکه به طور بنیادی منکر وجود تبعیض در جامعه هستند.
انکار تبعیض در معنای ساختاری، به معنای عدم فهم آن در کارکرد موثر سازمانهاست. دو رویکرد اساسی برای فهمیدن این پدیده بحرانی وجود دارند. یک اینکه انکار کنندگان، تماما و در ساختار تصمیمگیری یک حکومت، مرد هستند. و دو آنکه نه تنها ضرورت برنامهریزی استراتژیک برای ارتقای ساختارها در جامعه را درک نمیکنند، بلکه اساسا به مراحل عمیقتر که همان تفکر سیستمی است در گفتگو با آنها نخواهیم رسید.
اگر یک جامعهی قانونمدار میداشتیم که بر پایه ارزشهای دموکراتیک بنا شده بود، هیچوقت شاهد رویش چنین افرادی به عنوان نماینده، رییس و مدیر در هیچ سازمانی نبودیم. گروهی که بیش از ۴۲ سال است انواع تبعیضها را بر جامعه زنان و کودکان تحمیل کرده، با همان نگرش سلطهگر به تمسخر پوشش زنانه میپردازد. آزادی پوشش یک حق بدیهی و بنیادی برای زنان است و مثل تمامی حقوق دیگر زنان که با بدن و حق آنان در اجتماع صراحت دارد، اساسا هیچ مردی را شایسته برای تصمیمگیری برای آن نمیکند. وانگهی تنها کافی است که روحانیان سری به جامعه بزنند و از مردم بپرسند که نظرشان دربارهی لباس روحانیت و عملکرد آنان در کشور به طور همزمان چیست. پاسخها روشن کنندهی جان هاست.
