۲۱ سپتامبر روز صلح جهانی نامگذاری شده است. سازمان ملل این روز را به منظور پرورش ایدههای صلح آمیز و یک روز کامل بدون خشونت نامگذاری کرده است. شعار امسال «بازیابی بهتر برای جهانی عادلانه و پایدار» است.
این تاریخ در پنجاه و هفتمین جلسه مجمع عمومی انتخاب شد. در گذشته و بر اساس قطعنامه ۳۶/۶۷ به تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۸۱ سومین سهشنبه سپتامبر، روز بازگشایی جلسات عادی مجمع عمومی به عنوان روز جهانی صلح انتخاب شده بود.
اما در چنین روزی که از صلح جهانی صحبت می شود، بنظر می رسد که چرخه خشونت و مبارزه و رقابت های تسلیحاتی در اقصا نقاط جهان و بویژه در منطقه خاورمیانه روی توقف ندارد. روزی نیست که خبر یک دستگیری جدید فعالین مدنی، سیاسی و هنرمندان و آزار و اذیت تا شکنجه زندانیان و اعدام از ایرانِ تحت حاکمیت جمهوری اسلامی بگوش نرسد.
در حاشیه ایران نیز چرخه خشونت روی توقف ندارد، حوثی های یمن ۹ را در خیابان اعدام می کنند و طالبان در افغانستان با اعمال قهر و خشونت که با نام و تاریخ آنها عجین است در پی تثبیت قدرت خود هستند.
در چنین روزی مجمع عمومی سازمان ملل آغاز می شود و رهبران جهان با سخنان زیبا دم از صلح و دوستی می زنند، اما در واقع امر همزمان با مجمع عمومی سازمان ملل خشونت و جنگ از نوع سرد و گرم آن همچنان حرف اول را می زند.
در این میانه جنگ و خشونت، نقطه امید های فراوانی نیز دیده می شوند. مردم منطقه، خسته از جنگ و خشونت، روی به روش های مسالمت جویانه و اعتراضات آرام آورده اند و خواسته های خود را در تجمعات و تظاهرات مسالمت آمیز پیگیری می کنند.
در ایران اگرچه اکثر مردم ایران خواهان گذار از جمهوری اسلامی هستند اما در حرف و عمل نشان می دهند که خواهان یک گذار مسالمت آمیز از طریق مبارزات و مقاومت مدنی و مسالمت آمیز هستند و از خشونت و تخریب پرهیز می کنند.
جمهوری اسلامی، که اصل و اساس آن بر خشونت و اعدام بنا شده است سعی می کند به هر طریق ممکن اعتراضات مسالمت آمیز مردم را توسط عوامل خود به خشونت بکشاند و فعالین مدنی و سیاسی و رهبران میدانی را «برانداز» معرفی کند. حکمی آگاهانه که بهانه ای به دست دستگاه ناعادلانه قضایی جمهوری اسلامی می دهد تا فعالین و جوانان معترض را تحت تعقیب و مجازات قرار دهد و فضایی از ترس و نگرانی برای خانواده ها ایجاد نماید.
اپوزیسیون جمهوری اسلامی که خواهان گذار از جمهوری اسلامی و برقراری یک نظام سیاسی دمکراتیک، سکولار و فارغ از تبعیض هستند می بایست در دامی که جمهوری اسلامی با زدن برچسب «برانداز» بر همه مخالفین خود چیده است نیفتند. از این طریق جمهوری اسلامی قصد دارد مخالفین خود را خشونت طلب و طبقه متوسط و خانواده ها را نگران از تخریب و نابودی اموالشان و از دست دادن عزیزانشان نماید.
