۲ اکتبر روز جهانی بدون خشونت است.این روز به مناسبت تولد گاندی رهبر جنبش استقلال هند و پیشگام فلسفه عدم خشونت نامگذاری شده است. مبارزه بدون خشونت و مبارزه مدنی در مقابل قدرتهای ناعادلانه و حکومتهای خودکامه، در دنیای امروز کاربرد جهانی دارد.
مردم ایران چندین دهه است که با مبارزات، تجمعات و اعتراضات مسالمت آمیز و عاری از خشونت تلاش می کنند تا نارضایتی خود را نسبت به سیاست های سرکوبگرانه و تبعیض آمیز جمهوری اسلامی نشان دهند. نقطه اوج این اعتراضات مسالمت آمیز اعتراض میلیونی مردم به کودتای انتخاباتی باند سپاه و خامنه ای در سال ۸۸ بود. در این روزها به فرمان علی خامنه ای جوانان این وطن از جمله ندا آقا سلطان با شلیک مستقیم عوامل حکومتی به قلبش جان باختند.
در اعتراضات سالهای ۹۶ و ۹۸ نیز حکومت اسلامی دست به سرکوب و خشونت وحشیانه زد و بیش از هزار نفر از جوانان این خاک و بوم را با گلوله مستقیم به سرشان از پای درآورد.
در طول تمام این سالها، نهادهای مردمی مستقل از سندیکای رانندگان اتوبوس، تا اتحادیه آزاد کارگران ایران و تشکل های صنفی معلمان و بازنشستگان با استفاده از مسالمت آمیزترین روش ها مطالبات خود را پیگیری کرده اند، اما این نظام جمهوری اسلامی بوده است که با امنیتی کردن این مطالبات و با دستگیری و زندان و احکام سنگین، فعالین مدنی و قهرمانان میدانی را سرکوب کرده است.
این حکومت حتی اعتراض مردم خوزستان به بی آبی را به بهانه های امنیتی شدیدا سرکوب کرد و هنوز صدای آن زن تشنه خوزستانی که این اعتراضات مسالمت آمیز است چرا شلیک می کنی در گوش ها می پیچد.
زنان و مردان ایران زمین سالها است که با مسالمت آمیزترین روش مطالبات خود را پیگیری می کنند و حتی با استفاده از نمایش های انتخاباتی رژیم بارها اعلام کرده اند که این حکومت را نمی خواهند، نمایش انتخاباتی سال ۱۴۰۰ که توسط اکثریت غالب مردم ایران تحریم شد، نمونه بارز این خواست و روش مسالمت آمیز عبور از جمهوری اسلامی بود.
