جنبش علیه اعدام که از چند دهه قبل همزمان با کشتار دهه ۶۰ عروج کرد، درسالهای اخیر بشکل بیسابقه ای یکی از مطالبات اصلی جامعه ایران است.
در گذشته بخشی از افراد جامعه که تحت تاثیر تبلیغات حاکمیت به بهانه پیشگیری از تکرار جرم ، موافق این مجازات بودند و حتی به تماشای جسم آویزان اعدامی میرفتند، اکنون به صف مخالفین این قتل دولتی پیوسته اند.
قتل انسانها با چوبه دار( ایران) و یا اتاق گاز و یا تزریق سم مرگبار( مثلا در آمریکا) ادامه همان خشونت ساختاریست که بر بستر تبعیض و شکاف طبقاتی در جهت تحکیم و سلطه حکومتها بر مردم، به حیات خود ادامه میدهد.
لغو مجازات اعدام یک خواست جهانی ست، این حکومت ها هستند که با محکوم کردن ظاهری و سطحی اعدام، رفع تکلیف میکنند و با ناقضان حقوق بشر بر سر منفعت های اقتصادی-سیاسی مماشات دارند.
اما مردم متمدن این کشورها یقه حکومت هایشان را برای اقدامات موثرتر علیه اعدام گرفته و دولتهایشان را برای واکنش جدی تر تحت فشار قرار داده اند.
تاکید مجدد عفو بینالملل بر ضرورت پایان مجازات اعدام در تمام جهان
در آستانه روز ۱۸ مهر که «روز جهانی مبارزه با مجازات مرگ» نامگذاری شده است، سازمان عفو بینالملل در بیانیهای این نوع مجازات را «نفرتانگیز و ظالمانه» خوانده و تاکید کرد که در میان قربانیان این مجازات، زنان با رنج و تبعیض بیشتری مواجهند.
در این بیانیه به نقل از راجات خُسلا، مدیر ارشد سازمان عفو بینالملل، آمده است که بسیاری از زنان که به اعدام محکوم شدهاند، پروندهشان در دادگاههای ناعادلانه و غیرشفاف رسیدگی شده و با تبعیض مواجه بودهاند.
به گزارش رادیو فردا، سازمان عفو بینالملل در میان پرونده اعدام زنان به اعدام زینب سکانوند در ایران اشاره کرده است. زینب سکانوند در ۱۵ سالگی ازدواج کرد و در ۱۷ سالگی «به اتهام قتل شوهرش» بازداشت شد و با وجود این که در نوجوانی مرتکب جرم شده بود، مهرماه سال ۹۷ اعدام شد.
جمهوری اسلامی ایران سن مجازات کیفری برای پسران را ۱۵ سال و برای دختران ۹ سال تعیین کرده است، در حالی که کنوانسیونهای بینالمللی مانند حقوق کودک، سن مجازات کیفری برای هر دو جنس را ۱۸ سال تعیین کردهاند.
جمهوری اسلامی ایران این کنوانسیون را «به طور مشروط» پذیرفته است ولی کماکان در شمار اندک کشورهایی است که در آن حکم اعدام برای نوجوانان بزهکار، همچنان صادر و پس از ۱۸ سالگی اجرا میشود.
سازمان عفو بینالملل در بخش دیگری از بیانیه خود بر لزوم تلاش برای لغو مجازات اعدام در همه کشورهای جهان و فراگیری این ایده تاکید کرده که دولتها قدرت نفی حق زندگی را ندارند.
روز ۱۵ مهرماه امسال نیز بیش از ۱۵۰ نفر از مدیران ارشد فعال در حوزه صنعت و تجارت جهان با امضای بیانیهای خواستار لغو مجازات اعدام در سراسر جهان شدند و این مجازات را عامل تداوم نابرابریها دانستند.
تاکنون بیش از ۱۷۰ عضو سازمان ملل متحد مجازات اعدام را در قوانین خود یا در عمل لغو کردهاند. ۲۳ ایالت از ایالات متحده این مجازات را غیرقانونی اعلام کرده و بیش از ده ایالت هم سالهاست که از این مجازات استفاده نکردهاند.
با این که مجازات اعدام در ایالات متحده به امر نادری تبدیل شده است، اما همچنان در هر سال چند بار این اتفاق رخ میدهد. سال گذشته هفده نفر در این کشور اعدام شدند. آمار اعدامهای آمریکا در سال جاری میلادی نیز تاکنون به هفت مورد رسیده است.
گزارشها حاکی است که چین با اعدام هزاران نفر در سال بالاترین نرخ مجازات اعدام در جهان را دارد، اما دولت این کشور آمار اعدامها را هیچ وقت اعلام نمیکند.
طبق گزارش سازمان عفو بینالملل، ایران نیز در سال گذشته میلادی با ۲۴۶ حکم اعدام نیمی از اعدامهای ثبت شده در جهان را به خود اختصاص داد.
پس از چین و ایران در سال گذشته میلادی به ترتیب کشورهای مصر با ۱۰۷ اعدام، عراق با ۴۵ اعدام و عربستان سعودی با ۲۷ مورد اعدام در ردههای سوم تا پنجم قرار داشتند.
نقد و نفی اعدام در قضاوت نویسندگان و مفسران اجتماعی:
آناتول فرانس: در کشورهائی که حکم اعدام لغو شده، جنایت کمتری نسبت به کشورهائی که این عمل پلید اجرا می شود، رخ میدهد.
ژان ژورس: حکم اعدام برضد همه ارزشها و رویاهای والائیست که انسانیت از دو هزار سال پیش اندیشیده است.
کارل مارکس: این چه نوع جامعهای است که هیچ وسیلهای غیر از جلاد برای دفاع از خود نمیشناسد؟
ویکتور هوگو: حکم اعدام نشانه ویژه و ابدی توحش است.
ولتر: محکمه ای که میتواند حکم دیگری دهد، با صدور حکم اعدام، به یک قاتل بدل میشود.
#اعدام_قتل_عمد_حکومتی
#لغو_اعدام_دستور_جامعه_ست
