سوال بسیاری از توده مردم و حتی برخی خواص این است که “چرا فرقه گرایی در جهان اسلام اینقدر خونبار و خشونت زاست؟” چرا در جهان امروز پیروان بقیه ادیان و حتی مللی که فرقه های متعدد دارند خشونت شان به مراتب از جهان اسلام کمتر است.
بی شک بسیاری از متخصصان و اهل اندیشه پاسخهای متنوع گسترده ای دارند، اما در حد یک یادداشت می توان گفت: بخشی از فِرَق اسلامی سیاسی بوده و مدعی حکومتگری هستند و میخواهند با کسب قدرت سیاسی قوانین اسلامی را اجرا کرده و مردم را در سرای دیگر به بهشت ببرند ولو به قیمت نابودی و جهنم کردن این دنیایشان شود.
شما به فرقههای اسلامی و ادعاهایشان نگاه کنید همگی می گویند ما میخواهیم دستورات قرآن و رسولالله را پیاده کنیم و مردم را به سوی خوشبختی ببریم، ولو در این راه بمب و کشتار و زندان و تبعبد و شکنجه و…. لازمهاش باشد. آنانی که بمب به کمر میبندند و در کوی و برزن مردم را به خاک و خون میکشند براین باورند که به پاداش این کشتار خونین تا ساعاتی دیگر با پیامبر در بهشت سر یک سفره نشسته و غذا خواهند خورد.
در تعریف فرقه گفته اند”جنبش مذهبی است که از آیین رسمی جداشده است” بدبختی جوامع این است که تا دین هست فرقه های جدید هم بوجود می آیند. به عبارتی تولید فرقه دائمی است. ما در اسلام صدها فرقه داریم که بخشی مدعی داشتن حق حکومتگری هستند و برای رسیدن به قدرت سیاسی و یا حفظ آن، کشتن و آزار مردمان را طبیعی می دانند.
آنان که به هند سفر کرده اند می دانند که در این کشور که جمعیتاش اندازه جمعیت مسلمانان است ادیان، مذاهب و فرقه های بیشمار در کنار یکدیگر زندگی می کنند. این مذاهب و فرق مدعی حکومتگری نبوده و به همزیستی مسالت آمیز تن دادهاند و اگر خشونتی هم هرازگاهی بروز میدهد، در قیاس با جهان اسلام بسیار ناچیز است.
از یک هندی که دکترای تاریخ داشت و زبان و ادبیات فارسی را می شناخت در باره شیعه یا سنی بودنش پرسیدیم گفت من تا دانشگاه نرفته بودم نمیدانستم که در اسلام چیزی به نام شیعه و سنی هست! ما فقط مسلمان بودیم در دانشگاه بود که فهمیدم این شاخه های دینی وجود دارند. او هنوز هم معتقد بود که فقط یک مسلمان است و برایش بیشتر قانون، ارزشهای انسانی و همزیستی مسالمتآمیز مهم بود.
بدین ترتیب تا فرقه های اسلام هستند ، تا این مذاهب و فرقهها بر این باورند که شایستگی حکومت کردن بر مردم را دارند، خشونت در جهان اسلام تداوم داشته و روز به روز بیشتر خواهد شد.
