در حمایت از فراخوان تشکل های صنفی معلمان، تجمعات سراسری معلمان و بازنشستگان در بیش از ۳۲ شهر کشور (تا این تاریخ پنج شنبه ۱۴ اکتبر، ۵۰/۱۳ به وقت اروپا) برگزار شد. استانهای مرکزی، یزد، خوزستان، هرمزگان، البرز، کرمانشاه، کهگیلویه و بویر احمد، کردستان، بوشهر، فارس، قزوین، مازندران، تهران، لرستان، اصفهان، همدان، اردبیل… از جمله مراکزی بودند که اعتراضات را پوشش می دادند.
فراخوان تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در اعتراض به «عدم اجرای کامل رتبه بندی و عدم اجرای کامل همسان سازی بازنشستگان» صورت گرفت که در طی دو سال گذشته بیشترین آسیب را از بحرانهای فزاینده اقتصادی و ویروس کرونا تحمل کردند.
معلمان در برخی از شهرها بیشتر مقابل ادارات آموزش و پرورش تجمع کردند. حاضران در تجمعات امروز از اجرای کامل رتبه بندی بر «مبنای هشتاد درصد حقوق هیات های علمی دانشگاه و بهبود وضعیت معیشتی» خود در کنار «تدریس با کیفیت، دستمزد معلمان بالاتر از خط فقر» حمایت کردند. چرا که در حال حاضر طبق ارزیابی های اقتصادی «دستمزد زیر ده میلیون تومان نشان دهنده زندگی در خط فقر» است. که بیشتر دستمزدهای معلمان (خصوصا بازنشستگان) در کمتر از درآمد ده میلیون تومان قرار دارد.
در پس پلشتی اقتصاد خصولتی (با فساد، اختلاس، ناکارآمدی، رانت…) و بحران کرونا که بر زندگی مزدبگیران ایجاد شده، و گریبان تمامی اقشار و طبقات اجتماعی خصوصا کارگران، معلمان، پرستاران… گرفته است، بیشترین سقوط اقتصادی و مصرف در زندگی بر اقشار فرودست تاثیر داشته است. که از قضا نهادهای سرپرست خود مولود این بحرانها بوده و کمتر توانسته اند به حل مشکلات انباشته فوق یاری رسانند. امروز شعار معلمان این بود که؛ «تحمل تبعیض دیگر ممکن نیست و شعله های مطالبه گری قابل فروکش نخواهد بود!»
امروز عرصه میدان و خیابانهای شهرهای مرکز تجمع و به هم رسیدن نیروهای معترض از تمامی اقشار و طبقات اجتماعی است که در شکاف هویتی، طبقاتی، سیاسی و فرهنگی با حاکمیت جمهوری اسلامی قرار دارند. باشد که تمامی فعالین میدانی و مزدبگیران، کارگران، معلمان، کارمندان … به درک دست یابند که راه تحقق مطالبات از «همگرایی، سازماندهی، اعتراض و اعتصاب در خیابان» می گذرد. و به چنین راهکارههایی ایمان پیدا کنند.
