رهبر نظام اسلامی ایران گفته است” تشویق جوان نخبه به ترک کشور خیانت است”. اما چه کسی یا دستگاهی مرتکب آین خیانت می شود؟ چگونه است ، صدا و سیمای جمهوری اسلامی که بیش از بی بی سی و سی اِن اِن کارمند و خبرنگار و هزینه دارد زورش به “این کسان” نمی رسد؟
هزاران میلیارد از ثروت ملی که به دستگاه های ارشادی و فرهنگی زیرنظر رهبری اختصاص یافته و شبانه روز جوانان را به ماندن تشویق می کنند و از مناقب حکومت اسلامی می گویند چرا حریف “این کسان” نمی شوند؟
ده ها هزار و واعظ و حوزه های اشرافی علمیه و امامان جمعه و نمایندگان رهبر در دانشگاه ها که با سرمایه بی نوایان ایران تغذیه می شوند ،چه می کنند؟که توان مقابله با “این کسان “را ندارند؟
این دستگاه های امنیتی گوناگون که در داخل و خارج شبانه روز با تهدید و پیغام و پسغام به جان منتقدین می افتند چرا “این کسان” را معرفی و رسوا نمی کنند؟
کاوه مدنی را آیا “این کسان” فراری دادند؟ اگر رهبر نظام نگران فرار نخبگان است چرا به فرار این دانشمند برجسته که کار و زندگی را رها کرد و به میهن بازگشت تا خدمت کند رسیدگی نمی کند؟ همانها که کاوه مدنی ها را فراری میدهند مسئول مهاجرت نخبه و عارف و عامیند.
علیرضا گلپور نابغه مسلم که در سیزده سالگی وارد دانشگاه شد و عالی ترین مدارج علمی را در خارج گذراند چرا در زندان است؟ کسی که شورای امنیت ملی ایران ! نه شورای امنیت ملی امریکا و اسرائیل !گزارش داده “ایشان برای خدمات علمی به کشور بازگشته است” در زندان چه می کند؟ ایشان به کدام سند طبقه بندی شده دسترسی داشته است که مامورین شما سالها است او را به جرم جاسوسی در زندان نگهداشته اند؟
آقای رهبر نظام! ماندن زیر سلطه عبوس زهد ریائی، و تحت نظر دستگاه های امنیتی و عدلیه فاسد و نگاه تحقیر آمیز و آمرانه محتسبان زیستن ،نه تنها برای عالمان علم واقعی و نخبه گان، که برای عموم مردم روز بروز دشوار تر می شود.
با این رئیس جمهوری که منصوب نموده اید و حرف یومیه اش را نمی تواند بزند ، عمامه به سرش بسته است و مقدس اردبیلی را نمی شناسد ، با رئیس قوه قضائیه ای که اعمالش و گذشته اش به میرغضب بیشتر شبیه است تا قاضی و به شدت ترسناک است، با وزیر کشوی که پاسدار و نظامی بر ای سرکوب و نه اداره بهینه در استانها می گمارد و از کم دانش همین بس که می گوید “عارف قزوینی عارف بزرگی بود” چگونه می توان زیست ؟با سنگ های بسته ؟ و زورگویانِ بی خرد و طماعِ رها شده؟
در کشوری که قانون نیست و تحقیر فرهیختگان روش جاری حکومت است و انواع تبعیض بیداد می کند ،زیستن طاقتی می طلبد که در توان همه نیست.
