تجمع اعتراضی مردم اصفهان در روز جمعه ۲۸ آبان ۱۴۰۰ یکی از گسترده ترین و در عین حال مسالمت آمیزترین اعتراضات مردمی در سالهای اخیر بود. شاید این تجمع بزرگ را فقط بتوان با اعتراضات مسالمت آمیز مردم در سال ۱۳۸۸ پس از کودتای انتخاباتی سپاه و خامنه ای، با شعار «رای من کو» مقایسه کرد.
این تجمع بزرگ که در حمایت از کشاورزان اصفهان برگزار گردید، با حضور گسترده مردم اصفهان بتدریج رنگ و بوی سیاسی گرفت و شعارهای مردم نیز سیاسی تر شد. اوج شعارها و اعتراضات سیاسی مردم زمانی بود که عوامل رژیم سعی کردند که کنترل شعارها را در دست گیرند و مانع از دادن شعار مردم علیه مسئولین بی کفایت شوند. در این میان زمانی که یکی از همین افراد در پشت بلندگو آرزوی سلامتی برای علی خامنه ای می کند، بلافاصله «هو» گسترده مردم علیه رهبر جمهوری اسلامی بلند می شود:
تفاوت بسیار مهم تجمع اعتراضی روز جمعه مردم اصفهان، با اعتراضات دی ماه ۹۶ و آبان ۹۸ در این واقعیت است که اینبار مردم یکی از شهر نسبتا مرفه و بزرگ کشور که جز طبقه متوسط محسوب می شوند در یک محل مشخص دست به تجمع اعتراضی می زنند. حضور ده ها هزار نفر در بستر خشک زاینده رود، بدون راهپیمایی در خیابانهای اصفهان موجب شده بود که نیروهای سرکوب نیز در برابر سیل عظیم جمعیت زمین گیر شوند.
پخش اخبار و گزارشات این تجمع در تلویزیون جمهوری اسلامی در واقع نشان از تلاش حکومت در بدست گرفتن مدیریت این اعتراضات داشت. اما زمانی که از طریق بلندگو برای سلامتی رهبری دعا می شود، هو شدن علی خامنه ای تمامی سناریوهای حکومت برای کنترل و مدیریت این اعتراضات در هم ریخته می شود.
این حرکت مردم نشان می دهد که با مسالمت آمیزترین روش نیز می توان رهبر مستبد را نشانه گرفت، همانطور که چائوشسکو رئیس جمهور رومانی پس مواجه با هو و سوت مردم عملا از تخت حکومت به زیر کشیده شد.
