این خبر دروغ و نقلقول جعلی از انسیه خزعلی معاون امور زنان ریاستجمهوری، در چند روز گذشته بحثهای متعددی را در فضای مجازی در پی داشت، و سوژه طنزها و شوخیهای زیادی شد. چه بسا اتاقهای فکر جمهوری اسلامی، در سالگرد کشتار آبان، این قبیل خبرهای فیک را منتشر میکنند تا فاجعه آبان را به حاشیه ببرند.
اما علیرغم فیکبودن این خبر باید گفت که، اتفاقاً عزل و فزع منی، از مهمترین و بنیادیترین دغدغههای سران ج.ا شده است. آهنگ رشد جمعیت کشور سالبهسال در حال پایین آمدن است و از آن طرف جمعیت کشور پیرتر میشود. از اواخر دولت خانمی و اوایل دولت احمدینژاد این مسأله حس شد و سران بلندپایه ج.ا خواهان کنارگذاشتن سیاستهای کنترل جمعیت شدند. دستگاههای اجرایی و تقنینی دست به کار شدند تا در راستای دغدغه مهم ولیفقیه قدم بردارند. از اواخر دهه هشتاد و اوایل دهه نود، طبق قانونِ «افزایش نرخ باروری و پیشگیری از کاهش رشد جمعیت» مصوب مجلس شورای اسلامی، و ابلاغ «سیاستهای کلی جمعیت» مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام، ارائۀ وسایل رایگانِ پیشگیری از بارداری در خانههای بهداشت و انجام هرگونه عمل وازکتومی و توبکتومی غیر از موارد خاص ممنوع شد. این ممنوعیتها بهصورت کجدار و مریز اجرا میشد تا اینکه خرداد ۱۳۹۹ طرح «جوانی جمعیت و حمایت از خانواده» مطرح شد، وزارت بهداشت هم در راستای همان طرح برای مقابله با کاهش جمعیت تمام این وسایل را از خانههای بهداشت جمعآوری کرده و هرگونه آموزش دربارۀ روشهای پیشگیری از بارداری را ممنوع کرد تا سیاستهای تشویق به فرزندآوری در رأس برنامههای جمعیتی کشور قرار بگیرد. در چند سال اخیر هم خامنهای بارها خواهان افزایش جمعیت شده است. غافل از اینکه، مقوله زادوولد از دستورات حکومتی پیروی چندانی نمیکند!
میبینیم که نه تنها انسبه خزعلی که اتفاقاً رأس نظام ج.ا دغدغه عزل و فزع منی دارد، «عزل منی»، به معنای نریختن منی در رحم زن هنگام نزدیکی است. سازندگان این خبر فیک نمیدانستند (و یا شاید میدانستند و عامدانه اینطور جعل کردند) که عزل منی در شرع حرام نیست، اگر این کار با توافق دو طرف صورت بگیرد، به رأی اکثر فقها، حتی کراهت هم ندارد، چه رسد به حرمت! اما اگر این کار یکطرفه صورت بگیرد، کراهت دارد و مستوجب دیه میشود، البته برخی فقها معتقدند که اگر زن بدون رضایت شوهر از ورود منی به رحم خود جلوگیری کند، کراهتی هم ندارد، اما اگر مرد بدون رضایت زن عزل منی کند، به رأی اکثر فقها کراهت و به رأی اقلیتی از علمای طابفه حرمت دارد، علاوهبر کراهت و حرمت باید دیه هم پرداخت شود. همچنین اگر در حین نزدیکی بین زن و شوهر، فرد ثالثی وارد خلوت آنها شود، و این ورود باعث شود که مرد نتواند منی خود را وارد رحم زن کند و منی به بیرون ریخته شود، آن فرد ثالث دچار عمل «فزع مجامعه و عزل منی» شده است و باید دیه منی را پرداخت کند: «من أفزع مجامعا فعزل فعلى المفزع عشرة دنانير ضياع النطفة.»
دیه منی هم ده دینار، معادل ۴۲ و نیم گرم طلا است. در مورد اینکه این دیه به مرد تعلق میگیرد یا زن؟! باید گفت که اگر یکی از دوطرف، عزل منی کند، همان طرف باید دیه را به آن یکی پرداخت کند! البته برخی فقها معتقدند که دیه بر ذمه مرد است و زن در صورت عزل، هرچند عمل مکروهی مرتکب شده، اما دیه منی بر ذمه زن ثابت نیست. اگر فرد ثالثی با ورود به خلوت زن و شوهر باعث فزع جماع و عزل منی شود و دیه بر ذمه او ثابت گردد آن دیه را به چه کسی باید پرداخت کند؟! منی از بدن مرد خارج میشود و طبیعتاً باید به مرد پرداخت شود، اما رأی جمهور فقها این است که دیه منی در این حالت به زن تعلق میگیرد: «إن الدیة حق للزوجه فإن لها حق الالتذاذ من الجماع»، استدلال فقها این است که، منی حق التذاذ جماع است. منی به تنهایی یک مایع بیارزش است، این رحم زن است که میتواند آن را به یک انسان تبدیل کند، پس منی جماع مال زن است و به تبع آن دیه آن هم به زن میرسد.
