تجمعات اعتراضی معلمان که امروز و بصورت همزمان در بیشتر از ۸۰ شهر ایران برگزار شد درست به مانند کلاس درسی برای «سیاست حقیقی» بود.
برای مائی که مدتهاست اسیر «سیاست مجازی» شده ایم و اعتبار و نفوذ مواضع و کنشهای سیاسی را با میزان لایکها و ریتوییتها می سنجیم، تماشای یک چنین کنش جمعی و منسجمی لازم بود، شاید که از خواب مجازی بیدارمان کند!
شاید خیلی از ما که در طوفان توئیتری یکشنبه، کم رونقی هشتک اعتراضات_سراسری_معلمان را مشاهده کردیم و متوجه شدیم که هیچکدام از جریانهای اصلی توئیتر پشت آن نیستند جدیاش نگرفتیم و حتی از همراهی در حد چند توئیت یا استوری هم با آن پرهیز کردیم.
همراه شدن با مطالبات معلمانی که در پی اجرای طرح رتبه بندی و همسان سازی حقوق بودند، مطالبه ای که بنظر جزئی بود و ربطی به تغییر اساسی وضعیت هم نداشت، بنظر ژانر جذابی نبود و هواخواهی نداشت.
حقیقت این است ما کاربران شبکههای اجتماعی، مدتهاست در فضای مجازی رقابت تندترین و رادیکالترین مواضع را مشاهده میکنیم و البته برایمان عادی شده است که این مواضع حتی پر کاهی را هم در جهان واقعی تکان ندهد!
بگمانم دقیقاً همین نکته بود که بسیاری از ما را صبح دوشنبه و به هنگام تماشای تجمعهای پر جمعیت و سراسری معلمان میخکوب کرد.
اینکه این همه جمعیت دقیقاً چطور و از کجا آمدند؟
در روزگاری که جریانهای سیاسی رسمی و غیر رسمی علیرغم تسخیر فضای مجازی، آرزوی به خیابان آوردن چند صد نفر را دارند، یک چنین هماهنگی بی هیاهویی چگونه شکل گرفت؟
این پرسش را به گونۀ دیگری هم میتوان پرسید و آن اینکه چنین هماهنگی و سازماندهی درخشانی چگونه درست در برابر دیدگان ما شکل گرفت و ما آن را ندیدیم؟
راستی آیا این سازماندهی نامرئی بود یا ما توان دیدن مقاومت واقعی را از دست داده ایم؟!
بگمانم برای همه آنان که واقعاً دغدغه تغییر وضعیت را دارند اندیشیدن به این پرسشها حیاتی است؛ باید به جد به این پرسش اندیشید که چرا ژانر مظلومیت-انفعال-انزوا تا این حد در فضای مجازی پر طرفدار است ولی مقاومت و کنشگری جمعی اجر و قربی نمییابد؟
اینکه چرا مطالبه عدالت اجتماعی از آن جنس که معلمان در پی آنند، در فضای مجازی چندان توجهی نمی گیرد؟ اینکه چرا سیاست در ایران کمتر نیروی سیاسیِ اهل کار جمعی و تشکیلاتی می سازد و میدان نمایش سلبریتی های سیاسی شده است؟ اینکه چرا کنشهائی از جنس تجمع امروز معلمان اینقدر کم تعداد و به معنای دقیق کلمه استثناست؟
اگر کسی در پاسخ گفت که تجمعهای امروز از سر اتفاق بود و نه محصول کار جمعی و تشکیلاتی، پاسخ من اسلاید دوم و توییت محمد_حبیبی است.
منبع : اینستاگرام نویسنده
