روز ششم دی ماه ۱۳۹۶ ویدا موحد روسری سفید خود را بعنوان نماد حجاب اجباری بر سر چوبی کرد و روی پست برق در میدان انقلاب ایستاد. اقدام شجاعانه او نقطه آغاز جنبش نافرمانی مدنی دختران انقلاب گردید و بسیاری از زنان و دختران کشورمان با پیروی از این الگوی نافرمانی مدنی تمامی سیستم اجبار جمهوری اسلامی را به سخره گرفتند.
چهار سال بعد در شهر قم عمامه یک آخوند که به حجاب یک زن میان سال ایراد گرفته بود، توسط او لگدکوب شد. تصاویر و ویدیوی این اقدام شجاعانه بسرعت در شبکه های اجتماعی منعکس شدند، همانطور که پرچم اعتراض ویدا موحد به حجاب اجباری بسرعت پخش شد و الگویی برای دیگر زنان و دختران به جان آمده از تبعیض و سرکوب نظام آخوندی گردید.
اگر اقدام شجاعانه ویدا موحد نمادی از نافرمانی مدنی، که از همان ابتدای تثبیت جمهوری اسلامی و در بیش از چهار دهه گذشته بی وقفه ادامه داشته است، برای دیگر زنان و دختران کشورمان شد، اقدام شجاعانه یک زن در شهر قم، که متاسفانه نام او هنوز اعلام نشده است، نمادی از کنش فعال زنان و دختران کشورمان علیه عوامل سرکوب حکومت که تحت عنوان امر به معروف و نهی از منکر مزاحم زنان کشورمان می شوند، خواهد شد.
این هر دو نماد اما صرفا محدود به حجاب اجباری نمی شود، این دو اقدام در حقیقت خواست آزادی و استقلال زنان و مردان کشورمان را در برابر نظام و سلطه مذهبی ولایت فقیه و اسلام سیاسی برجسته می کنند.
این دو حرکت شجاعانه نمادی از خواست تحقق حقوق شهروندی و به رسمیت شناختن آحاد این مرز و بوم بعنوان یک شهروند آزاد نیز می باشند، حقوقی که همواره توسط حکومت اسلامی نقض شده است.
اگر به آخوندهای مزدور این حکومت فرصت داده شود می خواهند مردم ایران را مانند طالبان اداره کنند و قوانین تبعیض آمیز فعلی را سخت تر و شرایط زندگی زنان را تنگ تر نمایند. همانطور که نماینده مجلس ولایتمدار وقیحانه اعلام می کند که «اگر مردم با زبان خوش بچه دار نشوند، بچه دارشان می کنیم».
حرکت شجاعانه این خانم اهل قم در لگدمال کردن عمامه آخوند مزاحم می تواند الگوی و پیامی برای زنان و مردان کشورمان باشد که زمان آن رسیده است که مقاومت مدنی در برابر این حکومت ضد مردمی از مرحله نافرمانی مدنی به یک کنش فعال مدنی و اجتماعی علیه دستگاه سرکوب و تبعیض جمهوری اسلامی تبدیل گردد.
